Jak powiedziec mamie o diagnozie ADHD i wyjasnic, dlaczego chce sie na nia zapisac?

Dzień dobry, 

Myślę, że problem dotyczy w ogóle relacji z mamą - tego żeby w kontakcie z nią móc być sobą, samej decydować  o sobie, i nie musieć jej "zadowolić".  Nie musi Pani w ogóle zadowolić mamy.  Na początek ważne jest pytanie, dlaczego Pani chce jej o tym powiedzieć. Czy potrzebuje Pani wsparcia finansowego w związku z wizytami, czy emocjonalnego przy tym procesie, jej udziału w procesie diagnozowania, czy ma Pani po prostu podzielić się tym, co dla Pani ważne i być przy tym wysłuchaną, a może jeszcze coś innego? Jak Pani odpowie sobie na to pytanie, będzie łatwiej określić, co Pani chce mamie przekazać, jakiego typu prośbę i czy oczekiwanie. Po za tym, potrzebuje sobie Pni odpowiedzieć na pytanie dlaczego ta diagnoza jest dla Pani ważna. Może to Pani powiedzieć mamie, lub, jeśli Pani nie chce za dużo tłumaczyć, może Pani tylko przekazać, że jest to dla Pani ważna sprawa. Ale sama świadomość, dla samej siebie, po co Pani to robi może pomóc podczas rozmowy. Powodzenia!

Pozdrawiam

Justyna Wojciechowska

Relacje młodych ludzi z ich rodzicami często są skomplikowane i obarczone szeregiem różnych trudnych emocji, w których obie strony często mają dobre intencje, ale sposób ich przekazywania jest trudny do przyjęcia dla obu stron. W opisanej sytuacji duże znaczenie ma to, że Pani mama była obecna podczas spotkania, na którym terapeutka sugerowała potrzebę zrobienia diagnozy. Myślę, że warto zacząć od przytoczenia tego spotkania i informacji, że teraz jest Pani gotowa, żeby się z tym zmierzyć. Wydaje się też, że w swoim opisie przytacza Pani bardzo ważne argumenty:  że to może być ważny krok w Pani życiu, że pozwoli Pani lepiej rozumieć swoje trudności i uzyskać wskazówki co do dalszego postępowania. Nie musi Pani tłumaczyć mamie szerzej swojej decyzji, a jedynie powołac się na autorytet terapeutki i znaczeniu, jakie ta decyzja ma dla Pani. Gdyby mama miała jakieś wątpliwości czy dalsze pytania, zawsze można ją odesłać do artykułów czy publikacji, które traktują o problematyce ADHD.

Powodzenia:)

Zatrzymało mnie jedno zdanie: że chciałaby Pani powiedzieć mamie o diagnozie w taki sposób, żeby komunikat ją „zadowolił”? To pewnie Pani ciąży na myśli…?

Nie musi Pani jednak znaleźć takich słów, po których mama na pewno zrozumie, zgodzi się albo nie będzie miała dalszych pytań. Można bardzo dobrze przygotowywać sobie rozmowę i nadal spotkać się z wątpliwością drugiej osoby. To nie oznacza, że powiedziała Pani coś źle.

Jest Pani już pełnoletnia i może Pani podjąć decyzję o konsultacji diagnostycznej samodzielnie. A ponieważ nie chce Pani tego przed mamą ukrywać, można potraktować tę rozmowę bardziej jako poinformowanie o ważnej dla siebie decyzji i ewentualnie o poproszenie o wsparcie finansowe, jeśli Pani diagnostyka byłaby odpłatna. Pisze Pani tutaj, co chce powiedzieć mamie. Być może warto tak samo naturalnie, w zgodzie ze sobą, powiedzieć to, co tu Pani wyraża, że jakiś czas temu terapeutka Pani zasugerowała sprawdzenie, czy to, z czym jest Pani tak trudno, to ADHD. Jeśli pyta Pani o to tu, to rozumiem, że poinformowanie mamy jest dla Pani ważne. Skoro tak, to może też to Pani podkreślić w rozmowie.                    

     Przy okazji dodam, że jestem diagnostą ADHD 18+ i proszę mi wierzyć, że klinicznie w tym wieku jest to bardzo ważna diagnostyka, a psycholog często prosi o wsparcie wywiadu kogoś bliskiego, zatem mama, bądź inna osoba wskazana przez Panią mogłaby być przy tym bardzo pomocna. Rzetelna diagnoza służy przecież również temu, żeby nie potwierdzać czegoś na siłę, tylko sprawdzić różne możliwe wyjaśnienia i wytłumaczenia. Najważniejszy tu jest przecież Pani dobrostan. Jest ważniejszy od szukania na siłę argumentu, który miałby przekonać mamę, dlatego też zachęcam na doświadczenia;  powiedzieć spokojnie, co Pani czuje i wytrzymać to, co Pani usłyszy. Przecież komunikat nie wymaga od mamy, żeby od razu się zgodziła czy wszystko rozumiała. Daje jej natomiast jasną informację, dlaczego jest to dla Pani ważne  i dlaczego jest ważne to, aby poparła Panią w tym. 

Serdecznie Panią pozdrawiam

mgr psychologii Agnieszka M. Bzymek

Dzień dobry

 Jakie obawy towarzyszą temu, aby powiadomić mamę o swojej decyzji? ADHD to nie wyrok, ale kiedy usłyszy się diagnozę i zacznie się przyjmować leki i uczęszcza na terapię to świat jest inny.  Obawiasz się, że mama będzie drążyła temat i dawała Ci kontrargumenty? Myślę, ze warto to też wnieść na terapię, na której jesteś. Czym innym jest informowanie, a czym innym jest pytanie o zgodę. Porozmawiajcie, kiedy będzie ku temu przestrzeń, kiedy mama będzie spokojna, może to być pora wieczorna lub poranek. Ewentualne nastawienie mamy może  wynikać z braku wiedzy w temacie lub troski, a niekoniecznie z powodu poczucia kontroli. Ty sama nie tłumacz się z emocji, nie usprawiedliwiaj swojej decyzji. Stawianie jasnych granic, które nam służą są potrzebne. Rodzice czasami chcą nadal chronić dorosłe dziecko, zapominając, że mają już dorosłą córkę. Diagnoza ADHD to ważny krok w poznaniu siebie, który może wpłynąć na komfort Twojego życia. Może przynieść ogromną ulgę i pozytywne zmiany w życiu. Czego życzę. 

Nie uzależniaj swojego komfortu życi  (polepszenie jakości życia) od swojej mamy. Diagnoza duzo ci da, to czy mama zrozumke czy nie tak naprawdę nie ma znaczenia. Pewnie będziesz czuć sie źle i nie zrozumienia kesli reakcja bedzie taka a nie inna. Ale naprawdę idz na diagnozę bo niezdiagnozowane ADHD (brak leków, brak psychoedukacji) będzie pogrszac twoją jakosc zycia a nie polepszać. Powodzenia :) 

Dzień dobry,

to bardzo dobrze,  że poszukuje Pani rozwiązań żeby poczuć się lepiej i za rekomendacją terapeutki chce się Pani poddać diagnozie. To bardzo odpowiedzialna postawa  Nie wspomina Pani konkretnie o tym jakich wyzwań/trudności Pani doświadcza, które skłoniły Panią do tego żeby szukać wsparcia u terapeuty i poddać się diagnozie ADHD, dlatego mogę odnieść się do Pani wiadomości bardziej ogólnie. Myślę, że przed rozmową z mamą warto napisać na kartce co Pani chce jej powiedzieć, jakich argumentów użyć i jakie informacje chce Pani przekazać to powinno pomóc Pani obniżyć stres i poczuć się pewniej podczas tej rozmowy. Jest Pani pełnoletnią osobą, warto słuchać tego co mają do powiedzenia bliskie osoby, ale ostatecznie to Pani podejmuje decyzję, która powinna być zgodna z tym co Pani czuje. Być może Pani mama nie ma dostatecznej wiedzy na temat spektrum ADHD, a to czego nie znamy wywołuje w nas często lęk i wolimy uciec od tematu niż się z nim zmierzyć. Może warto rozważyć psychoedukację mamy w tym temacie, np. może Pani podsunąć mamie książkę ,,ADHD Mózg Łowcy i inne supermoce'', może jak mama trochę oswoi się z tematem to przestanie się przejmować i będzie bardziej wspierająca. Jeżeli będzie Pani chciała porozmawiać to zapraszam do kontaktu. 

Pozdrawiam, 

Marta Górecka

Dzień dobry. 
Mam wrażenie, że trudność nie dotyczy tutaj tylko tego, jak powiedzieć mamie o diagnozie, ale również tego, że spodziewa się Pani, że będzie musiała swoją decyzję uzasadnić i obronić. Nic dziwnego, że już na samą myśl o rozmowie pojawia się napięcie. Może Pani poinformować mamę o swojej decyzji, nie będąc jednocześnie zobowiązaną do przekonywania jej do tego pomysłu. Może Pani powiedzieć po prostu, że terapeutka jakiś czas temu zasugerowała diagnozę ADHD, że temat do Pani wrócił i zdecydowała się Pani to sprawdzić, ponieważ jest to dla Pani ważne. Jeśli pojawią się pytania, na które nie będzie Pani znała odpowiedzi, naprawdę wystarczy: „Nie wiem jeszcze, właśnie dlatego chcę się zdiagnozować”. Słyszę, że bardzo zależy Pani na tym, żeby mama ten komunikat przyjęła i była zadowolona. Być może warto spróbować odpuścić sobie ten drugi cel. Może Pani zadbać o to, żeby przekazać jej informację spokojnie i jasno, ale nie ma Pani pełnej kontroli nad tym, jak mama na nią zareaguje.
Życzę Pani, żeby ta sytuacja była przede wszystkim okazją do lepszego poznania siebie.

Pozdrawiam ciepło,
Maja Zarzycka

Dzień dobry. Może Pani przekazać mamie to krótko i spokojnie, bez próby przekonywania jej do swojej decyzji. Na przykład:

„Chciałam Ci powiedzieć, że zdecydowałam się umówić na diagnozę ADHD. Już wcześniej terapeutka sugerowała, że moje trudności mogą być z tym związane i chcę to teraz sprawdzić. Nie oczekuję, że będziesz podejmowała tę decyzję ze mną ani że musisz się z nią zgadzać. Chciałam po prostu, żebyś o tym wiedziała. Jeśli będę chciała porozmawiać o szczegółach, sama do tego wrócę.”

Nie musi Pani mieć przygotowanej odpowiedzi na każde pytanie mamy. Można również powiedzieć: „Na ten moment nie chcę wchodzić w szczegóły” albo „Sama jeszcze nie znam odpowiedzi, dlatego właśnie chcę skonsultować się ze specjalistą”. Diagnoza ma przede wszystkim pomóc lepiej zrozumieć Pani trudności i określić, z czego mogą wynikać, a nie przekonać mamę do konkretnego stanowiska.

Pozdrawiam,

Sylwia Skibińska 

Nie musisz prowadzić z mamą rozmowy mającej ją do czegoś przekonać. Możesz po prostu przekazać jej informację, że po sugestii terapeutki zdecydowałaś się zrobić diagnozę ADHD i teraz, jako osoba pełnoletnia, sama umówisz wizytę. Jeżeli zacznie dopytywać o powody, nie musisz mieć gotowych odpowiedzi na wszystko – możesz powiedzieć, że właśnie dlatego chcesz skonsultować się ze specjalistą, bo sama nie potrafisz jeszcze ocenić, z czego wynikają Twoje trudności. Warto też od początku zaznaczyć, że nie chcesz teraz szczegółowo omawiać tego tematu i poinformujesz ją, kiedy będziesz wiedziała coś więcej. Nie musisz uzyskać jej zgody ani udowadniać, że diagnoza jest potrzebna. ~ Jagoda Jek, psycholożka