Wieloletnie leczenie psychiatryczne bez poprawy: czy to schizofrenia, psychoza czy zaburzenie osobowosci?

Witam Pani Zosiu,

Dziękujemy za kontakt z nami. Myślę, że po tylu latach leczenia i kolejnych diagnozach można być naprawdę wyczerpaną i stracić nadzieję, że wreszcie ktoś pomoże uporządkować to, co się dzieje. Nie dziwię się, że potrzebuje Pani konkretnej odpowiedzi, a nie kolejnej etykiety diagnostycznej. Objawy, które Pani opisuje: szczególnie przekonania, że przedmioty lub inni ludzie działają przeciwko Pani, poczucie nierealności i epizody, w których traci Pani kontakt z rzeczywistością, zdecydowanie moim zdaniem warto bardzo dokładnie omówić z psychiatrą. Nie próbowałabym jednak samodzielnie rozstrzygać, czy jest to schizofrenia, ChAD czy inne zaburzenie.

Na najbliższej wizycie warto pokazać lekarzowi dokładnie taki opis, jaki napisała Pani tutaj, i zapytać nie tylko „jaka jest diagnoza?”, ale również: „Jakie objawy przemawiają za tą diagnozą, jakie przeciw niej i co możemy zrobić, skoro dotychczasowe leczenie nie przynosi wystarczającej poprawy?” Może potrzebna jest ponowna, szersza diagnoza u psychiatry mającego doświadczenie w złożonych przypadkach. Po tylu latach cierpienia ma Pani prawo oczekiwać, że ktoś jeszcze raz spokojnie przyjrzy się całości, zamiast dokładać kolejną etykietę. Wszystkiego dobrego. 

Z pozdrowieniami,
Agnieszka Włoszycka

Dzień dobry Pani Zosiu,

rozumiem to, że jest Pani trudno, objawy, które Pani ma na pewno są uciążliwe. Warto w pierwszej kolejności umówić się na wizytę do lekarza psychiatry, który Panią prowadzi i opowiedzieć mu o swoich objawach bo są niepokojące i warto zasięgnąć jego opinii. Na pewno przedstawi Pani plan leczenia. Myślę, że warto też rozważyć psychoterapię, proszę w tej kwestii również skonsultować się z lekarzem i zapytać się co o tym myśli. Życzę wszystkiego dobrego. Marta Górecka

Witam cię serdecznie, widzę że borykasz się z wieloma trudnościami i to od wielu lat. Jeśli chodzi o sugerowanie lekarzowi choroby to powinno to wyjść od lekarza nie od ciebie. Tak myślę co się może kryć pod tyloma objawami i dlaczego nie cieszysz się z życia i to że nie jesteś samodzielna. Widzę że jesteś świadoma tego co się z tobą dzieje i nie potrafisz nad tym zapanować. Co ja mogłabym zaproponować to praca z ciałem i nauczyć się zauważać małe rzeczy te pozytywne które na pewno są wokół ciebie. Zmianę patrzenia na widzenie i świadomość tego kim jesteś i to że jesteś ważna bo urodziłaś się ważna. 

Pozdrawiam serdecznie Angelina Daszczyk_psycholog z czułością 

Dzień dobry Pani Zofio. Przy tak wielu różnych diagnozach i nasilających się objawach zdecydowanie warto powiedzieć psychiatrze dokładnie o tym, czego Pani doświadcza również o podejrzeniu schizofrenii. Nie oznacza to, że właśnie takie rozpoznanie jest właściwe. Podobne objawy mogą pojawiać się w różnych zaburzeniach i bez dokładnej diagnostyki nie da się tego rozstrzygnąć.

Dobrym krokiem byłaby ponowna, całościowa ocena psychiatryczna, najlepiej z uwzględnieniem dotychczasowej dokumentacji i historii leczenia. Szczególnie ważne jest opisanie przekonań o reinkarnacji, poczucia zagrożenia ze strony innych, doświadczeń związanych z przedmiotami oraz sytuacji, w których ma Pani poczucie utraty kontaktu z rzeczywistością. Proszę nie próbować samodzielnie dopasowywać do siebie kolejnej diagnozy. Tutaj naprawdę potrzebna jest dokładna ocena specjalisty i uporządkowanie dotychczasowych rozpoznań oraz leczenia.

Pozdrawiam,

Sylwia Skibińska 

Dzień dobry Pani Zosiu

  Należy porozmawiać o tym, co Pani czuje w ciele i myślach z lekarzem, przedstawiając mu własną interpretację. On jej z pewnością wysłucha. Pani cierpienie wynika z jakiegoś powodu, a czasami nasze odczucia nie są tym, co nas kieruje w tę stronę. należy się temu przyjrzeć głębiej i wykluczyć lub potwierdzić jakieś hipotezy, aby można było rozpocząć prawidłowy proces terapii. Pisze Pani, ze miała różne diagnozy, ale nadal Pani cierpi. Proszę rozmawiać otwarcie o tym z lekarzem. Wszystkiego dobrego

Piotr Ziomber

Przy tak długiej historii obniżonego nastroju i myślach samobójczych obecnych praktycznie cały czas warto skorzystać zarówno z konsultacji psychiatrycznej, jak i psychoterapii. Psychiatra może ocenić Twój stan i zdecydować, czy potrzebne jest leczenie farmakologiczne, a psychoterapia może pomóc przede wszystkim w zmianie tego, jak reagujesz na uruchamiające się schematy. Z tego, co piszesz, masz już dużą świadomość tego, skąd biorą się Twoje trudności, więc szukałabym terapeuty, który pracuje praktycznie i skupia się na zmianie zachowania oraz rozwijaniu konkretnych umiejętności. Może to być na przykład CBT albo DBT. Przy uporczywych, niechcianych myślach pomocne może być również ACT. Niezależnie od nurtu ważne będzie, żebyś na pierwszej konsultacji dokładnie powiedziała o myślach samobójczych występujących przez większość czasu, nawet jeśli nie masz zamiaru działać. Jeśli pojawi się plan, zamiar albo poczucie, że możesz stracić kontrolę, potrzebujesz pilnej pomocy.
~ Jagoda Jek, psycholożka

Dzień dobry,

przeżywanie tak trudnych myśli i stanów bywa niezwykle obciążające, dlatego jak najbardziej warto otwarcie opisać wszystkie te doświadczenia swojemu lekarzowi psychiatrze dokładnie tak, jak ujęłaś to w swojej wiadomości. Warto wypisać na kartce konkretne sytuacje (m.in. poczucie odrealnienia, gwałtowne zmiany nastroju czy odczucie zagrożenia ze strony otoczenia) i zapytać lekarza o weryfikację dotychczasowej diagnozy oraz dostosowanie leczenia, a także poprosić o skierowanie na kompleksową diagnozę różnicową w ośrodku referencyjnym lub Centrum Zdrowia Psychicznego. Możesz również porozmawiać z lekarzem lub pracownikiem socjalnym o dostępnych formach wsparcia środowiskowego i pomocowego w codziennym funkcjonowaniu, aby odciążyć się fizycznie i emocjonalnie.

Pozdrawiam serdecznie,

Kinga Sowa, psycholog