Odpowiedz jako specjalista
WsteczDiagnoza CHAD – szukam osób z chorobą afektywną dwubiegunową do rozmowy i wymiany doświadczeń
Witam Wszystkich serdecznie . Obecnie jestem diagnozowana pod kontem Chad. Czy są tu osoby z tą diagnoza ? Z którymi bym mogła porozmawiać
Basia
1 miesiąc temu
Bożena Nagórska
Dzień dobry,
to bardzo ważny moment, w którym poszukuje Pani zrozumienia i rzetelnej wiedzy na temat swojego stanu zdrowia, a chęć rozmowy z osobami o podobnych doświadczeniach jest naturalnym krokiem w procesie oswajania diagnozy. Diagnozowanie w kierunku zaburzeń afektywnych dwubiegunowych bywa procesem wymagającym cierpliwości, dlatego szukanie wsparcia w grupie osób, które przechodziły przez podobne etapy, może przynieść poczucie wspólnoty i zdjąć ciężar osamotnienia.
Warto jednak pamiętać, że każda osoba przechodzi tę chorobę w sposób indywidualny, a doświadczenia innych, choć niezwykle cenne jako wsparcie emocjonalne, nie zastępują profesjonalnego prowadzenia przez lekarza psychiatrę i terapeutę. Rozmowa z osobami z taką samą diagnozą może być świetnym uzupełnieniem leczenia, pomagającym zrozumieć specyfikę wahań nastroju oraz wypracować codzienne strategie radzenia sobie z objawami, przy zachowaniu uważności na własne, unikalne potrzeby zdrowotne.
Życzę Pani dużo siły w tym procesie diagnostycznym i znalezienia wspierającej przestrzeni do rozmowy.
Bożena Nagórska
1 miesiąc temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Piotr Ziomber
Witam
Jest Pani diagnozowana, czyli aktualnie nie ma Pani jeszcze diagnozy? Proszę szukać grup dedykowanych dla Chad na portalach społecznościowych. W grupie siła.
1 miesiąc temu
Kinga Osmulska
Witam serdecznie,
to bardzo naturalne, że w trakcie diagnozy pojawia się potrzeba rozmowy z kimś, kto ma podobne doświadczenia. Daje to poczucie zrozumienia i bycia „nie samemu” w tym, co się przeżywa.
Warto jednak pamiętać, że choć rozmowy z innymi osobami z podobną diagnozą mogą być wspierające, to każdy przechodzi to na swój sposób i objawy mogą wyglądać różnie.
To, że Pani szuka kontaktu i chce się dzielić, jest ważne – pokazuje potrzebę wsparcia i zrozumienia.
Jak wyżej koledzy polecili grupy na social mediach, proszę poszukać grupy wsparcia w Pani okolicy.
Pozdrawiam,
Kinga Osmulska
Psycholog, Psychoterapeutka
1 miesiąc temu
Agnieszka Włoszycka
Pani Basiu,
Ja mogę polecić grupy wsparcia i materiały.
Konkretne grupy na Facebooku: „ADHD/CHAD dorośli Polska”, „ChAD - wsparcie i doświadczenia”,Forum Psychologia / forum o CHAD (dział choroby afektywne dwubiegunowe) itp.Poradnie zdrowia psychicznego NFZ: często mają psychoedukację i grupy wsparcia.
Tam najłatwiej znaleźć osoby w podobnej sytuacji i bezpiecznie porozmawiać z nimi.
Z pozdrowieniami,
Agnieszka Włoszycka
1 miesiąc temu
Zobacz podobne
Źle mieszka mi się z partnerką, chciałbym się wyprowadzić. Przechodzę kryzys, mam myśli samobójcze.
Mam problem, mieszkam z dziewczyną od 4 lat w jednym pokoju , tłumie w sobie to w jakim bałaganie żyjemy i raz na jakiś czas wybucham z tego powodu, bałagan jest głównie jej . Po takim wybuchu po znowu jakimś czasie wybucham z powodu finansów , zarabiam 2 razy więcej od niej , dostaję więc na życie i mieszkanie , tylko ja nic z tego nie mam i żyję w tym bajzlu, chce się uwolnić i wyprowadzić, ale od 2 lat mi to się nie udało, czuję, że stosuje jakieś psychologiczne triki, przez które rezygnuje, i ostatnimi czasy siada mi psychika, mam myśli samobójcze, w których nie czuję zawahania, gdybym miał to zrobić
Co ja moge zrobić dalej ze swoim życiem, nie mam rodziny ani znajomych, moje życie to głównie praca.
Dzień dobry. Od 4 klasy technikum choruję na depresję, biorę leki, nie bardzo pomagają itp.
Dzień dobry.
Od 4 klasy technikum choruję na depresję, biorę leki, nie bardzo pomagają itp.
Ostatnio miewam wrażenie, że może zostałam źle zdiagnozowana, potrzebuję jakiejś specjalnej terapii czy coś. Pamiętam, że w dzieciństwie miałam nawyki układania wszystkiego w szereg, buty, kubki itp. I jeszcze, co pamiętam, to fakt, że powtarzałam po sobie to, co powiedziałam chwilę wcześniej.
Czy ma to może jakieś znaczenie ?
Moja dokładna diagnoza to depresja i lęki.
Jak poradzić sobie ze stratą matki i samotnością?
Jak sobie poradzić po śmierci matki.Mieszkam sama i ciągle mnie nachodzą myśli nostalgiczne, smutek i płaczę.Chciałabym choć raz zadać jej pytanie dlaczego mnie odtrącała nie chciała mnie odwiedzać a jednak mi brakuje jej czuję się samotna bo nie mam rodziny bo jej nie załozyłam.Co począć,jak żyć?
Jak wspierać partnera w depresji, wpływ nadmiernego narzekania na związek i zdrowie psychiczne
Mój partner od około pół roku jest nie w nastroju, głównie narzeka, na brak zleceń w pracy, że przez to nie zarabia, że jest zmęczony, ciągle go bolą plecy, i takie zachowania trwają przez większość dnia. Mówi, ze ciągle ma wszystko pod górkę, wszystko ciężko przychodzi, non stop się porównuje z innymi, bo oni mają lekko i łatwo im wszystko przychodzi, a on ma pecha i jest mu źle. Najgorsze jest to, ze jego zachowania odbijają się na mnie, bo: "jestem najbliżej". Mamy w domu roczne dziecko. Mnie męczy już ta sytuacja i jego ciągłe narzekania. Jak mu pomóc?
Nauczyłam się szukania pomocy przez użalanie się. Nie umiem z tego wyjść.
Dzień dobry,
Chciałbym prosić o radę, ponieważ od dziecka mam problem z użalaniem się nam swoim życiem, bo tak właśnie nauczyłam się radzić z problemami (mam teraz 28 lat). Czuję, że tylko to daje mi ulgę. W szczególności, kiedy ktoś dostrzega mój ból i stara się mi pomóc. Wiem, że to w niczym nie pomaga, a wręcz przeciwnie pogarsza mój stan psychiczny i samoocenę. W momencie, gdy chciałam zmienić pracę, ponieważ obecna mi nie odpowiadała. Z dniem, kiedy odeszłam z pracy, pogrążyłam się w depresji, która trwała pół roku. Zaczęłam powoli stawać na nogi, kiedy znalazłam nową pracę ( bardzo podobną do tej, z której się zwolniłam, ponieważ nie czułam się na siłach uczyć się nowych rzeczy).
Użalanie się nad sobą weszło mi w krew tak bardzo, że nie potrafię się od tego uwolnić. Chciałbym nauczyć się motywować nie tylko na chwilę, ale tak by doprowadzić do końca postawione cele i już nigdy więcej nie popaść w depresję.
Z góry bardzo dziękuję za udzielenie mi odpowiedzi.
