Aplikacja TwójPsycholog — wsparcie, które masz zawsze pod ręką

📲 Pobierz aplikację i zadbaj o siebie na własnych zasadach

Dostępne w Google PlayPobierz w App Store
Left ArrowWstecz

Diagnoza CHAD – szukam osób z chorobą afektywną dwubiegunową do rozmowy i wymiany doświadczeń

Witam Wszystkich serdecznie . Obecnie jestem diagnozowana pod kontem Chad. Czy są tu osoby z tą diagnoza ? Z którymi bym mogła porozmawiać
Bożena Nagórska

Bożena Nagórska

Dzień dobry, 

to bardzo ważny moment, w którym poszukuje Pani zrozumienia i rzetelnej wiedzy na temat swojego stanu zdrowia, a chęć rozmowy z osobami o podobnych doświadczeniach jest naturalnym krokiem w procesie oswajania diagnozy. Diagnozowanie w kierunku zaburzeń afektywnych dwubiegunowych bywa procesem wymagającym cierpliwości, dlatego szukanie wsparcia w grupie osób, które przechodziły przez podobne etapy, może przynieść poczucie wspólnoty i zdjąć ciężar osamotnienia.

Warto jednak pamiętać, że każda osoba przechodzi tę chorobę w sposób indywidualny, a doświadczenia innych, choć niezwykle cenne jako wsparcie emocjonalne, nie zastępują profesjonalnego prowadzenia przez lekarza psychiatrę i terapeutę. Rozmowa z osobami z taką samą diagnozą może być świetnym uzupełnieniem leczenia, pomagającym zrozumieć specyfikę wahań nastroju oraz wypracować codzienne strategie radzenia sobie z objawami, przy zachowaniu uważności na własne, unikalne potrzeby zdrowotne. 


Życzę Pani dużo siły w tym procesie diagnostycznym i znalezienia wspierającej przestrzeni do rozmowy.

Bożena Nagórska

Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?

Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!

Piotr Ziomber

Piotr Ziomber

Witam

 

Jest Pani diagnozowana, czyli aktualnie nie ma Pani jeszcze diagnozy? Proszę szukać grup dedykowanych dla Chad na portalach społecznościowych. W grupie siła. 

Kinga Osmulska

Kinga Osmulska

Witam serdecznie,

to bardzo naturalne, że w trakcie diagnozy pojawia się potrzeba rozmowy z kimś, kto ma podobne doświadczenia. Daje to poczucie zrozumienia i bycia „nie samemu” w tym, co się przeżywa.

Warto jednak pamiętać, że choć rozmowy z innymi osobami z podobną diagnozą mogą być wspierające, to każdy przechodzi to na swój sposób i objawy mogą wyglądać różnie.

To, że Pani szuka kontaktu i chce się dzielić, jest ważne – pokazuje potrzebę wsparcia i zrozumienia.

Jak wyżej koledzy polecili grupy na social mediach, proszę poszukać grupy wsparcia w Pani okolicy. 

Pozdrawiam,

Kinga Osmulska 

Psycholog, Psychoterapeutka


 

Agnieszka Włoszycka

Agnieszka Włoszycka

Pani Basiu,

 

Ja mogę polecić grupy wsparcia i materiały.

Konkretne grupy na Facebooku: „ADHD/CHAD dorośli Polska”, „ChAD - wsparcie i doświadczenia”,Forum Psychologia / forum o CHAD (dział choroby afektywne dwubiegunowe) itp.Poradnie zdrowia psychicznego NFZ: często mają psychoedukację i grupy wsparcia.

Tam najłatwiej znaleźć osoby w podobnej sytuacji i bezpiecznie porozmawiać z nimi.

 

Z pozdrowieniami,

Agnieszka Włoszycka

Zobacz podobne

Zmagania z depresją i problemami z odróżnieniem prawdy od kłamstwa

Dzień dobry, mam depresję, leczę się, biorę leki. Bardzo zamknęłam się w sobie. Dużo w życiu kłamałam i teraz nie mogę odróżnić kłamstwa od prawdy. Boję się iść do pracy po terapii dziennej.

Jak radzić sobie z depresją i lękiem, gdy psychoterapia nie przynosi efektów?

Jak radzić sobie z depresją i ciągłym zamartwianiem się, kiedy terapia nie pomaga? Próbowałam już kilka razy uczestniczyć w psychoterapii, jednak za każdym razem kończyło się tak samo - po kilku, bądź kilkunastu spotkaniach rezygnowałam. Nie potrafię rozmawiać o problemach, wiele porad odnośnie do opisywania swoich przemyśleń, prowadzenia dziennika itp. było dla mnie bezcelowa, bo kompletnie nic nie zmieniało w moim życiu. Dość szybko się poddaję, a towarzysząca mi depresja, brak jakiegokolwiek sensu życia czy celu oraz ciągłe lęki przed codziennymi obowiązkami, typu praca, studia czy nawet rozmowa ze znajomymi sprawiają, że utwierdzam się w przekonaniu, iż nie ma dla mnie ratunku. Czy istnieje jakiś inny sposób wyjścia z tego poza psychoterapią, nie licząc farmakoterapii, którą stale stosuję?

Jak poradzić sobie z poczuciem zdrady po odkryciu męża oglądającego nagie kobiety?
Hej.. jakiś czas temu mąż przyznał się do oglądania nagich kobiet (po tym jak to odkryłam przypadkowo) . Powiedział że był z tym u psychologa, brał leki ale dostał radę że jeśli sam też nie będzie chciał przestać tego robić nic się nie zmieni. Mieliśmy wcześniej mały kryzys w związku, ponieważ czułam się zraniona przez kłamstwo. Doprowadziło to do tego że miesiąc żyliśmy bez współżycia, kontaktów cielesnych. Ja też nie umiałam na niego spojrzeć jak na człowieka. Mam zaburzenia psychiczne i bardzo biorę wszystko dosłownie i emocjonalnie. Gdy zobaczyłam te kobiety wpadłam w niekontrolowany szał, uczucie zdrady, byłam nie do przekonania. Rzucałam wszystkim wokół, czułam się źle i płakałam wiele dni. Tłumaczył to tym że nie było żadnych zbliżeń i dlatego sięgnął po to. To mnie zabolało- bardzo, chociaż nie bardziej niż to że na tych profilach kobiet były wszystkie jego fetysze. To mnie trafiło najmocniej. Poczułam że nigdy nic w naszym związku i seksualności nie było prawdziwe. Poczułam się nieatrakcyjna, niewystarczająca. Rozmawialiśmy na ten temat wiele razy . Nie wiem jak sobie poradzić z tym i jak pomóc jemu skoro terapia nie zadziałała mimo tego że uczęszczał na nią wiele lat. Najgorsze jest to że byłam w tamtym momencie skora do zerwania wieloletniego związku. Po prostu. Dla mnie jest to zdradą. Dałam mu szansę. Zaczęliśmy wszystko od nowa. Ale dla mnie nic nie jest dobrze , często robię mu niemiłe żarty o tą sytuację sama nie wiem co ma to na celu. Chciałam zrobić jakiś schemat że ma pracować na moje zaufanie ale niestety dla moich zaburzeń na drugi dzień już wszystko w porządku , zachowuję się normalnie i tak dalej. Ale uczucie jest silne. Nie wiem co z tym zrobić
Ciągle pracuję, mam rodzinę, 30 lat i czuję, że nie znalazłem w życiu swojego szczęścia i miejsca.
Chciałbym zapytać, co mam zrobić jak nie mogę odnaleźć własnego miejsca na tym świecie, mam 30 lat i 2 dzieci, ciągle tylko pracuję, bo partnerka zajmuje się domem. Gdzieś zgubiłem swoje szczęście. Nic mnie już nie cieszy, chciałbym dodać, że alkohol po całym dniu gasi moja frustrację, ale wiem, że to nie rozwiązanie.
Mizofonia a agresja: dlaczego dźwięki jedzenia wywołują negatywne emocje od dzieciństwa?
Mam mizofinię. Wzbudza we mnie agresję sposób jedzenia niektórych osób. Mam tak od dziecka. Dlaczego tak się dzieje?
kryzys w związku

Kryzys w związku – jak go przetrwać i odbudować relację?

Twój związek w kryzysie? To naturalny etap, który może wzmocnić relację. Poznaj sprawdzone strategie i porady ekspertów, by skutecznie przez niego przejść i odbudować więź. Czytaj dalej!