Jak rozstać się z partnerem, który szantażuje samobójstwem, gdy mamy 10-letniego syna?

Dzień dobry,
rozumiem, że dziś czuje się Pani jakby "pod ścianą", z jednej strony nie chce Pani zostać w związku, a z drugiej bardzo boi się Pani o partnera. Jeżeli partner mówi, że po Pani wyprowadzce odbierze sobie życie, nie próbowałabym tego rozwiązywać wyłącznie między Państwem, jest to dla obydwu z Was ogromne obciążenie psychiczne. Rozważyłabym terapeutę par, który może Państwu pomóc przejść przez rozstanie. To, że chce Pani odejść z relacji, w której od dawna nie ma bliskości i w której sama czuje się Pani psychicznie źle, jest czymś, co również zasługuje na potraktowanie poważnie. Jeśli zdecyduje się Pani odejść, a partner mówi o popełnieniu samobójstwa radzę bezpośrednio skontaktować się z numerem alarmowym, w momencie zagrożenia życia zostanie on zaopiekowany przez specjalistów zdrowia psychicznego na oddziale. Warto, aby Pani również zadbała o to, aby nie przechodzić przez obecne doświadczenia sama, zachęcam do poszukania wsparcia w rodzinie, przyjaciołach lub specjalistach.
Życzę Pani dużo siły w tym kryzysowym momencie.

Pozdrawiam ciepło,
Maja Zarzycka

A czy wydarzyło sie cos co doprowadziło do takiej relacji między wami? 

Mozesz troszczyć sie o męża i bać sie że coś sobie zrobi ale nie ma prawa stać Ci na drodze do polepszenia sobie komfortu zycia. 

Czy widzisz jakis sposób wyjścia z tej sytuacji? Czy chcesz próbować jeszcze to naprawić z mężem? Czy naprawdę on sobie cos zrobi Czy to tylko szantaż?

Spróbuj odpowiedziec sobie na te pytania :)

Dzień dobry

 Szantaż emocjonalny (w tym przypadku ewentualne odebranie sobie życia po odejściu) jest niezwykle trudny do udźwignięcia, szczególnie w sytuacji, jaką Pani opisała. Zacznijmy od tego, że nie jest pani w żadnym stopniu odpowiedzialna za decyzje partnera teraz i w przyszłości. Szantaż emocjonalny jest formą przemocy psychicznej. Inną formą przemocy jest milczenie. Proszę zadbać o bezpieczeństwo swoje i dziecka, a także proszę poinformować inne osoby o tym, co się dzieje. Dobrze by było mieć także zabezpieczenie w razie czego w formie nagrań, że takie sytuacje i groźby mają miejsce. 

 Co do syna to proszę odbyć z nim rozmowę, ale nie obwiniającą ojca, ale zakomunikować że nie są razem szczęśliwi i będziecie mieszkali osobno. Moja rada jest taka, aby wyprowadzić się bez konfrontacji jeżeli obawia się Pani jego reakcji. Jeżeli groźby nadal się będą pojawiały to proszę zadzwonić na 112. 

 Nie jest Pani egoistką, ale zarówno Pani jak i dziecko macie prawo żyć w domu, w którym czujecie się bezpiecznie. dziecko wyczuwa Wasze emocje i ich nie rozumie, często samo obwinia się o to, że to przez nie. Proszę szukać w swoich okolicach grup wsparcia dla osób w kryzysie. Można także skontaktować się z Niebieską Linią lub zadzwonić na numer 600 070 717  Całodobowy telefon interwencyjny Centrum Praw Kobiet (dla kobiet w kryzysie, także przy przemocy emocjonalnej). 

Dzień dobry, rozumiem, że znalazła się Pani w bardzo trudnej sytuacji - z jednej strony chce Pani zakończyć relację, w której od dawna nie czuje się Pani szczęśliwa, a z drugiej obawia się Pani, że partner może zrobić sobie krzywdę. Jeżeli partner mówi, że po Pani odejściu odbierze sobie życie, nie powinna Pani brać odpowiedzialności za jego bezpieczeństwo na własne barki ani zostawać w związku wyłącznie z tego powodu. Takie komunikaty należy jednak traktować poważnie - jeśli pojawi się bezpośrednie zagrożenie, proszę skontaktować się z numerem alarmowym 112 i przekazać, co partner mówi i co się dzieje. Warto też poszukać dla siebie wsparcia u bliskich lub specjalisty, szczególnie że w tej sytuacji jest również 10-letni syn, który potrzebuje spokojnego i bezpiecznego środowiska. Nie musi Pani teraz rozwiązać wszystkiego za jednym razem. Można krok po kroku przygotować plan rozstania, zadbać o bezpieczeństwo swoje i syna oraz ustalić, jak reagować, gdy partner ponownie zacznie mówić o odebraniu sobie życia.
~ Jagoda Jek, psycholożka

Witam,

Myślę, że nie musi Pani wybierać tak naprawdę między własnym szczęściem a odpowiedzialnością za życie partnera. Jego groźby warto traktować poważnie, ale nie oznaczają, że musi Pani pozostać w związku wbrew sobie. Proszę nie zostawać z tym samej, warto przygotować bezpieczny plan rozstania i zadbać o wsparcie dla siebie oraz syna.

W sytuacji gróżb lub jakiegokolwiek zagrożenia, jak wyżej przypominam o numerze alarmowyjm 112, z ktorego każdy z nas może skorzystać. 

Z pozdrowieniami,
Agnieszka Włoszycka

Dzień dobry, jest to bardzo obciążającą sytuacją. Groźby partnera dotyczące odebrania sobie życia należy traktować poważnie ale nie oznacza to, że musi Pani pozostawać w związku ze strachu o jego bezpieczeństwo.

Jeżeli partner ponownie powie, że chce sobie coś zrobić, szczególnie jeśli będzie mówił o konkretnym sposobie lub czasie, proszę nie brać całej odpowiedzialności na siebie, tylko wezwać pomoc pod numerem 112.

Ma Pani prawo zakończyć relację, która od dawna Pani nie służy. Warto też zaplanować rozstanie i wyprowadzkę tak, aby zadbać o bezpieczeństwo swoje i syna oraz mieć przy sobie kogoś zaufanego.

Pozdrawiam,

Sylwia Skibińska 

Dzień dobry,

to, co Pani opisuje, wygląda na bardzo silny nacisk emocjonalny. Partner mówi, że jeśli Pani odejdzie, to nie ma po co żyć, a jednocześnie nie chce rozmawiać o tym, co dzieje w związku ani szukać rozwiązania. W efekcie cała odpowiedzialność za dalszy ciąg tej relacji zostaje właściwie po Pani stronie. 

Słów o samobójstwie oczywiście nie można lekceważyć, bo nigdy do końca nie wiemy co się za tym kryje. Warto zachęcić go do rozmowy ze specjalistą lub z całodobową pomocą kryzysową. Jednakże to, że partner będzie mówił, że sobie zrobi krzywdę nie powinno zaważać na Pani wyborach, szczególnie jeśli druga osoba nie chce rozmawiać ani niczego zmieniać.

Jeśli zdecyduje się Pani na rozmowę o rozstaniu, dobrze wcześniej się do niej przygotować i nie prowadzić jej całkiem samej. Warto, żeby ktoś bliski wiedział, co się dzieje i był wtedy w pobliżu.

Ma Pani prawo zdecydować, że nie chce już tak żyć, a obawa o reakcję partnera nie powinna odbierać Pani możliwości podjęcia własnej decyzji.

Pozdrawiam

Magdalena Zgraja, psycholog 

Dzień dobry,

rozumiem, jak trudny jest dla Pani ten szantaż emocjonalny oraz tkwienie w relacji pełnej milczenia, która obciąża również Pani syna. Proszę pamiętać jednak, że groźby samobójcze są formą manipulacji.  Próby ratowania partnera kosztem własnego zdrowia psychicznego nie przyniosą efektu. W tej sytuacji istotne jest powiadomienie odpowiednich służb kryzysowych lub specjalistów o groźbach partnera, aby zapewnić mu profesjonalną pomoc, której Pani nie jesteś w stanie mu dać. Proszę skupić się teraz na bezpieczeństwie swoim i syna, odważnie stawiając granice i szukając wsparcia u bliskich lub w ośrodkach pomocy.

Wszystkiego dobrego

Bożena Nagórska

Groźby samobójcze należy zawsze traktować poważnie, niezależnie od tego, czy wynikają z rzeczywistego kryzysu, czy służą wywieraniu presji. Jednocześnie nie mogą one oznaczać, że jest Pani zobowiązana do pozostawania w związku wbrew swojej woli.

Jeśli partner ponownie zagrozi odebraniem sobie życia, warto zapytać wprost, czy zamierza to zrobić i czy ma konkretny plan. W przypadku bezpośredniego zagrożenia należy wezwać pomoc pod numerem 112. Można również zachęcić go do kontaktu z psychiatrą lub ośrodkiem interwencji kryzysowej. Nie musi Pani samodzielnie zapewniać mu bezpieczeństwa.