Jagoda Jek
Wygląda na to, że jesteś trochę uwięziona w błędnym kole: kiedy nie ma pracy, pojawia się frustracja i presja, a kiedy pojawia się możliwość, uruchamia się lęk „a co, jeśli sobie nie poradzę?”. To drugie nie musi jednak oznaczać, że faktycznie się nie nadajesz.
Pierwsza praca może być stresująca właśnie dlatego, że jest czymś nowym. Nie musisz przed dniem próbnym wiedzieć, czy jesteś wystarczająco dobra. Dzień próbny jest również po to, żebyś Ty sprawdziła, czy dane miejsce i tempo pracy Ci odpowiadają.
Spróbuj też oddzielić dwie rzeczy: „boję się, że sobie nie poradzę” od „nie poradzę sobie”. Pierwsze jest emocją, drugie – wnioskiem, którego na razie nie masz podstaw wyciągać. Możesz sobie powiedzieć: „Nie wiem jeszcze, czy dam radę. Sprawdzę”.
Porównywanie się z chłopakiem dodatkowo dokłada Ci presji. To, że on szybko znalazł pracę, nie oznacza, że Ty robisz coś gorzej. Rynek pracy, pracodawcy, doświadczenie i zwykły przypadek mogą sprawić, że jedna osoba znajdzie coś w tydzień, a druga będzie szukała miesiąc.
Na ten moment nie podejmowałabym decyzji o rezygnacji tylko dlatego, że się boisz. Pojedź na dzień próbny i potraktuj go jako doświadczenie, a nie egzamin z Twojej wartości. Potem dopiero zdecydujesz, czy chcesz tam zostać.
Jeżeli zauważasz, że podobny schemat pojawia się również w innych obszarach – bardzo czegoś chcesz, ale gdy pojawia się realna możliwość, zaczynasz się wycofywać ze strachu – warto omówić to z psychologiem. Można wtedy przyjrzeć się temu, co dokładnie uruchamia lęk przed działaniem.
~ Jagoda Jek, psycholożka















