Odpowiedz jako specjalista
WsteczNeurolog nie wie, jak mi pomóc na ból głowy i drżenie. Partner uważa, że jestem leniwa, a ja po prostu wstydzę się pokazać-nie obrócę głowy, boli mnie.
Witam, mam drżenie głowy, jestem pod opieką neurologa ,ale nie bardzo sam wie jak mi pomóc. Stosuje zomiren, ale też już zaczyna nie dawać efektów. Bardzo mi to przeszkadza, na boki ostatnio nie mogę obrócić głowy.Z partnerem się kłócę, bo sądzi że nie chcę iść do pracy a mi po prostu wstyd ,że ktoś to widzi, wizyty u specjalisty bardzo długie terminy. Co mam zrobić? Proszę o pomoc.
Magdalena Bilińska-Zakrzewicz
Dzień dobry, przede wszystkim bardzo współczuję doświadczonych dolegliwości, wyobrażam sobie że musi być Pani bardzo zmęczona takim stanem rzeczy i nikłymi rezultatami dotychczasowego leczenia. Bardzo mała ilość danych uniemożliwia mi jakąś bardziej konkretną podpowiedź, natomiast pomyślałam o tym, aby Podjęła pani próbę rediagnozy – zarówno u neurologa, jak i równolegle u lekarza psychiatry. Być może ten drugi kierunek wskaże jakiś nowy sposób patrzenia na tę dolegliwości, Zwłaszcza, że w tle tej historii pojawia się jakieś napięcie w związku i trudności z powrotem do pracy. Jeśli kierunek konsultacji psychiatrycznej okaże się trafny, Sugerowałabym również skorzystać z konsultacji z Psychoterapeuta, które wesprze panią w wielu obszarach: stanu zdrowia, relacji z partnerem, innych trudności emocjonalnych, A jednocześnie być może będzie połączy Pani objawy z kwestiami funkcjonowania emocjonalnego i zaproponuje adekwatną terapię. Bezpłatną pomoc może pani uzyskać w poradniach zdrowia psychicznego, fundacjach i stowarzyszeniach oferujących bezpłatne wsparcie psychologiczne, w centrach interwencji Kryzysowej. Natomiast w sektorze prywatnym może pani skorzystać z wyszukiwarki na naszej stronie internetowej i znaleźć odpowiedniego specjalisty w pani okolicy. Pozdrawiam Magdalena Bilińska Zakrzewicz
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Katarzyna Ochal
Pani Sandro, widzę tu, że porusza Pani dwie kwestie. Jedna jest związana z tym, że neurolog nie jest w stanie pomóc Pani z Pani problemem i tu trudno coś doradzić, ponieważ informacje są dość ograniczone.
Druga kwestia to poczucie wstydu z powodu widocznych dolegliwości neurologicznych. Przykro mi, że Pani tego doświadcza. Możliwe, że trudno Pani zaakceptować objawy problemów zdrowotnych, a niestety w Pani przypadku są one widoczne dla otoczenia. Nie da się ich ukryć.
Może warto przeprowadzić szczerą rozmowę z Partnerem i wyjaśnić mu jak się Pani czuje, czym dla Pani jest problem z jakim się Pani musi mierzyć.
Serdeczności, Katarzyna Ochal
Zobacz podobne
Jak wspierać dziecko z dysleksją w nauce i budować pewność siebie?
W jaki sposób można wspierać dziecko z dysleksją w nauce, aby poczuło się pewniej? Córka coraz bardziej wstydzi się podchodzić np. do tablicy podczas zajęć, ponieważ boi się, że dzieci będą się z niej śmiać, że trochę dłużej zajmuje jej przeczytanie czy rozwiązanie zadania. Bardzo mi jej szkoda, jednak metody z ośrodka nie sprawdzają się.
Czy są jakieś naprawdę sprawdzone metody, które ułatwią jej pracę?
W wieku 12 lat postawiono mi diagnozę, jednak chciałabym ją teraz zweryfikować. Do kogo się udać?
Witam, mam pytanie, otóż w wieku 12 lat zostało u mnie stwierdzone lekkie upośledzenie umysłowe, mam 15 lat, ale aktualnie myślę, że zostało po prostu źle to stwierdzone w mojej poradni - do kogo mam się z tym zgłosić, żeby ktoś to dobrze ocenił? Dziękuje
Schizofrenia rezydualna - jak się objawia?
Po ostatniej diagnozie cierpię na schizofrenię rezydualną, jak ona się objawia, jakie są jej objawy?
Mam myśli w głowie, które się kłębią i nie dają mi spokoju, co może być przyczyną?
Mam myśli w głowie, które się kłębią i nie dają mi spokoju, co może być przyczyną?
Jak radzić sobie z zespołem Tourette'a? Metody terapeutyczne i edukacja bliskich
Od pewnego czasu zaczynam coraz bardziej odczuwać trudności związane z zespołem Tourette'a, zwłaszcza jeśli chodzi o moje tiky, których nie mogę kontrolować. W sytuacjach stresowych moje objawy stają się chyba bardziej intensywne, co często prowadzi do niezrozumienia wokół mnie. czuję się niezręcznie, gdy inni z zakłopotaniem lub niepewnością na mnie patrzą. Chciałabym sobie lepiej radzić z tymi objawami, ale też chcę, żeby moi bliscy i znajomi zrozumieli, że to zaburzenie neurologiczne, które NIE JEST pod moją kontrolą. Macie może jakieś metody terapeutyczne, które mogą pomóc w redukcji częstości lub intensywności tików? Zastanawiam się też, jak mogłabym edukować bliskich o Tourettcie, żeby nasze relacje były mniej napięte. Czy są jakieś techniki, które mogłyby mi pomóc w codziennym funkcjonowaniu i w sytuacjach społecznych? Wiem, że wsparcie psychologiczne jest ważne, ale nie jestem pewna, jaka terapia byłaby dla mnie najlepsza. Dzięki za każdą sugestię i radę, jak lepiej zrozumieć swoje objawy i jak pomóc otoczeniu zaakceptować moje zaburzenie. Chciałabym, żeby nasza komunikacja była bardziej otwarta i pełna EMPATII. Czy mogę liczyć na wasze wsparcie i sugestie? Będę wdzięczna za każdą pomoc.
