Odmowa jedzenia, odruch wymiotny i złość na myśl o posiłku – co robić, gdy nie potrafię jeść i ukrywam to przed rodzicami?

To, co opisujesz, jest naprawdę mocną reakcją na jedzenie i jednocześnie mam wrażenie, że sam nie do końca rozumiesz, co się z Tobą dzieje. Szczególnie zwraca uwagę to, że nie wiążesz tego z wagą czy wyglądem, tylko opisujesz bardzo silne „nie chcę”, odruchy wymiotne, złość i wręcz obrzydzenie. Nie musisz teraz mieć gotowej odpowiedzi, skąd to się bierze. Sam fakt, że trwa to długo i zaczyna być dla Ciebie oraz rodziców tak obciążające, jest czymś, czemu warto się spokojnie przyjrzeć. To, że napisałeś o tym tutaj w taki sposób, też pokazuje, że prawdopodobnie sam czujesz, że sytuacja zaczyna Cię przerastać.

Najważniejsze jest teraz to, żebyś nie próbował radzić sobie z tym samemu. Odmowa jedzenia, odruchy wymiotne i silna złość na samą myśl o jedzeniu, szczególnie jeśli problem trwa już długo, wymagają konsultacji lekarskiej i psychologicznej. Nie da się z samego wpisu powiedzieć, z czego to wynika, i nie musi mieć to związku z wagą. Jednocześnie rozumiem, że nacisk rodziców może tylko zwiększać napięcie. Możesz im powiedzieć wprost, że potrzebujesz pomocy, ale prosisz, żeby nie zmuszali Cię do jedzenia i nie komentowali przy Tobie każdego posiłku. Jeśli trudno Ci o tym powiedzieć, możesz napisać Mamie wiadomość albo pokazać jej ten wpis. Warto też powiedzieć lekarzowi o odruchach wymiotnych i o tym, jak długo jesz bardzo mało. Jeżeli nie jesteś w stanie przyjmować jedzenia lub płynów, masz omdlenia, silne osłabienie, zawroty głowy albo inne niepokojące objawy, potrzebna jest pilna pomoc medyczna. Nie czekaj, aż samo przejdzie, skoro sam czujesz, że trwa to już za długo.
~ Jagoda Jek, psycholożka

Dzień dobry Panie Jacku. Długotrwałe odmawianie jedzenia, odruchy wymiotne i silna reakcja emocjonalna na jedzenie mogą prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Proszę nie zostawać z tym samemu i powiedzieć rodzicom jak obecnie wygląda sytuacja. Warto zgłosić się do lekarza oraz psychiatry. Samo namawianie do jedzenia rzeczywiście może zwiększać napięcie ale tutaj potrzebna jest już profesjonalna pomoc.

Pozdrawiam,

Sylwia Skibińska