Silny lęk o bliskich i czarne scenariusze - jak sobie radzić poza terapią?

Poza terapią pomocne może być przede wszystkim ograniczenie zachowań, które chwilowo zmniejszają lęk, ale długoterminowo go wzmacniają  np. sprawdzania, dzwonienia czy oczekiwania na wiadomość o konkretnej godzinie. Możesz ustalić z siostrą, że kontaktujecie się np. raz dziennie, ale jeśli nie napisze dokładnie o 15:00, nie oznacza to, że stało się coś złego. Kiedy pojawia się myśl „coś jej się stało”, spróbuj nie odpowiadać na nią kolejnym sprawdzaniem, tylko nazwać ją jako myśl lękową i wrócić do tego, co robiłaś. Pomaga też zapisywanie takich przewidywań i późniejsze sprawdzanie, ile z nich rzeczywiście się wydarzyło. Jeśli lęk jest tak silny, że utrudnia Ci codzienne funkcjonowanie, warto poza psychoterapią skonsultować się z psychiatrą czasem leczenie farmakologiczne jest dodatkowym wsparciem.
~ Jagoda Jek, psycholożka

Dzień dobry,

Na pewno dobrym rozwiązaniem byłaby psychoterapia, żeby poznać i przepracować mechanizmy które stoją za Pani lękami. Być może doświadczyła Pani w dzieciństwie jakiegoś rodzaju porzucenia, zostawienia, i teraz tak bardzo boi się Pani to powtórzyć? A może chodzi tu o coś innego? Terapia by pomogła Pani to określić. Poza tym, może Pani próbować budować to poczucie bezpieczeństwa w sobie - szukać doświadczeń które pozwolą Pani bardziej w kontakcie ze sobą, budować oparcie w sobie. Pomocna może też być medytacja.

Pozdrawiam serdecznie,

Justyna Wojciechowska

Dzień dobry. Jest to mechanizm nasilonego lęku i tworzenia czarnych scenariuszy. Ciągłe sprawdzanie, wiadomości czy ustalanie konkretnych godzin kontaktu daje chwilową ulgę ale może jednocześnie podtrzymywać lęk.

Warto stopniowo ograniczać sprawdzanie i ćwiczyć rozróżnianie faktów od myśli. Gdy pojawia się „na pewno coś się stało”, proszę zadać sobie trzy pytania: „Co wiem na pewno?”, „Czego się tylko obawiam?” i „Jakie inne wyjaśnienie jest możliwe?”.

Jeżeli lęk towarzyszy Pani od wielu lat i wpływa na codzienne funkcjonowanie, zdecydowanie warto skonsultować go z psychologiem, a przy dużym nasileniu również z psychiatrą.

Pozdrawiam,

Sylwia Skibińska 

Hej, rozumiem, że musi to być dla Ciebie bardzo męczące. Takie myśli potrafią naprawdę mocno przytłoczyć, choć to też naturalne, że takie obawy czasem się pojawiają. 

Jednak, jeśli są częste i utrudniają funkcjonowanie, to poza spotkaniami z terapeutą pomocne może być przede wszystkim uczenie się, jak reagować na pojawiający się lęk. Nie chodzi o to, żeby na siłę zatrzymywać czarne scenariusze - takie myśli mogą się pojawiać i nie zawsze mamy nad nimi kontrolę. Kiedy się pojawią, możesz spróbować je zauważyć i powiedzieć sobie np.: „Po prostu bardzo martwię się o osobę, na której mi zależy. To, że pojawiła się taka myśl, nie oznacza, że naprawdę coś się wydarzyło lub wydarzy”.

Ważne może być też, żeby nie podejmować od razu działań tylko po to, żeby zmniejszyć swój niepokój, ponieważ w taki sposób nieświadomie możesz „karmić lęk”. Np. nie sprawdzaj wielokrotnie, czy bliska osoba odpisała i od razu nie dzwoń, gdy nie odezwała się o umówionej godzinie. To może być trudne, ale spróbuj dać sobie chwilę na to, żeby lęk sam trochę opadł i wrócić do tego, co miałaś zaplanowane. Z czasem możesz w ten sposób przekonywać się, że jesteś w stanie odczuwać niepokój, a mimo to zupełnie normalnie funkcjonować.

Jeśli ten lęk towarzyszy Ci od dawna i mocno wpływa na Twoje codzienne życie, warto omówić z terapeutą właśnie te sytuacje i sposoby reagowania na nie. Możecie wtedy wspólnie poszukać sposobów, które będą dla Ciebie najbardziej pomocne. :) 

Dzień dobry, 
to co Pani opisuje, jest czymś, z czym zdecydowanie warto zgłosić się do psychologa lub psychoterapeuty. Wygląda na to, że lęk o bliskich jest na tyle silny, że zaczyna wpływać na Pani codzienne funkcjonowanie i skłania do ciągłego sprawdzania, czy wszystko jest w porządku. Samo zapewnianie sobie i rodzinie kolejnych sposobów kontroli (wiadomości, telefony o określonych godzinach) może dawać chwilową ulgę, ale niekoniecznie rozwiązuje źródło problemu. Wręcz przeciwnie, czasem takie rozwiązania mogą utrwalać przekonanie, że aby poczuć się bezpiecznie, musi Pani mieć stałą pewność, że bliskim nic się nie stało. Warto przyjrzeć się temu lękowi bliżej ze specjalistą, aby mogła Pani wyjść z błędnego koła lęku. Pomocna może być także wizyta u lekarza psychiatry, który może pomóc złagodzić objawy lękowe.
Pozdrawiam serdecznie,
Maja Zarzycka

Hej, terapia poznawczo-behawioralna jak najbardziej. Praca z myślami, przekonaniami - ćwiczenia odciągają cie od tego typu mysli. Jest wiele fajnych rozwiązań myślę że jakiś specjalista cos podpowie. Skupianie sie na czymś innym gdy pojawia sie ta konkretna myśl np. Wiersz, odejmowanie itd.

Dzień dobry 

 To co pani opisuje, wygląda na katastrofizację, która jest błędem poznawczym.  W tego typu stanach osoba skupia się wyłącznie na negatywnych aspektach, które  mają szansę się wydarzyć i które zagrażają życiu nie biorąc pod uwagę możliwości bardziej realnych. Tutaj potrzebna jest psychoterapia w nurcie poznawczo - behawioralnym, w 3 fali (Terapia ACT - Terapia Zaangażowania i Akceptacji). Ten nurt oferuje techniki jak obserwacja bez oceniania, akceptacja niepewności zamiast ciągłej walki i inne, które pozwalają zmienić stosunek do myśli i sprawdzić, aby nie były tak intensywne z dużym ładunkiem emocjonalnym. 

Witam Panią,

Dziękujemy za kontakt z nami. Myślę, że najbardziej wyczerpujące może być dla Pani to, że umysł nieustannie próbuje przygotować się na najgorsze, choć nic nie wskazuje, że ono nastąpi. Warto stopniowo uczyć się zostawać z niepewnością, bez natychmiastowego szukania uspokojenia w kolejnej wiadomości czy telefonie. Nie musi Pani przestać się martwić o bliskich, żeby odzyskać spokój i pozwolić sobie normalnie żyć. 

Z pozdrowieniami,
Agnieszka Włoszycka