Dzień dobry, warto porozmawiać z córką o swoim niepokoju, ponieważ takie zachowania mogą świadczyć o dużym napięciu i silnym lęku, są także jednym z kluczowych objawów zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych. Przymusowe zachowania (kompulsje) są prawdopodobnie bardzo trudne do zatrzymania przez dziecko i powodują cierpienie psychiczne. W takiej sytuacji najlepszym wyjściem jest konsultacja u psychiatry oraz w następnej kolejności wizyta u psychoterapeuty.
Na pewno w rozmowach z córką próby zapewniania jej, że powierzchnia czy ręce są czyste, próby zatrzymywania i logicznego zaprzeczania nie przyniosą dłuższych efektów. Dziecko najczęściej doskonale wie, że jego zachowanie nie ma sensu, ale wewnętrzny przymus jest silniejszy od logiki.
Warto kierować do dziecka komunikaty wspierające, np. :,,Widzę, że bardzo się boisz i to musi być dla Ciebie trudne/męczące". Być może pojawia się także u Pani potrzeba zapewnienia córce ulgi, poprzez zachowania tj. przynoszenie mydła, samodzielne czyszczenie powierzchni, podawanie chusteczkę przez bluzę, itp. Niestety to na dłuższą metę tylko wzmacnia trudności dziecka i nie rozwiązuje problemów. W takich sytuacjach może pojawiać się pokusa zakazywania/rządania od córki, żeby przestała być ręce tak często, co raczej wywołuje panikę. Spróbowałabym metodą małych kroków, np. ,,A co gdybyśmy razem spróbowałaby nie być rąk przez 2-3-5 minut"? z budzikiem.
Podsumowując, unikamy zastraszania, zakazywania, logicznego tłumaczenia, a wizyta u specjalisty wydaje się w tej sytuacji konieczna.
Pozdrawiam serdecznie i życzę powodzenia!