Czy miesiac ciszy po rozstaniu to dobry pomysl? Brak uczuc po zerwaniu i czy warto ratowac zwiazek

Nie traktowałabym miesiąca ciszy jako błędu, skoro sam zauważyłeś, że kontakt w tym momencie powoduje u Ciebie jeszcze większe zamknięcie. Po dwóch tygodniach od rozstania emocje też mogą być bardzo świeże i trudno oczekiwać, że już teraz będziesz wiedział, czy chcesz wrócić. Ważne jest jednak, żeby nie traktować ciszy jako sposobu na wywołanie tęsknoty czy „odzyskanie uczuć”. Możesz po prostu wykorzystać ten czas, żeby sprawdzić, czego właściwie chcesz bez jej obecności i bez presji, że powinieneś coś poczuć. Gdy minie ustalony czas, możecie się spotkać i spokojnie porozmawiać, ale nie musisz wtedy podejmować decyzji o powrocie. Zwróć uwagę na to, co dzieje się w Tobie na myśl o kolejnym spotkaniu: czy pojawia się chęć bycia z nią, czy głównie poczucie obowiązku i wspomnienie tego, co było. Tego nie da się przyspieszyć.
~ Jagoda Jek, psycholożka

Dzień dobry,
 

Dziękuję Ci za tak szczere opisanie tego, co się wydarzyło. Widzę w Twojej historii dużo emocji, ale też dużą świadomość własnych przeżyć.

To, co teraz odczuwasz, nie jest niczym niezwykłym. Kiedy dowiadujemy się czegoś, co narusza nasze poczucie zaufania, często reagujemy bardzo stanowczo. W takich momentach nie tylko pojawia się złość czy rozczarowanie, ale także swego rodzaju mechanizm obronny, który potrafi odciąć nas od uczuć, które były wcześniej bardzo silne.

Zwróciłabym uwagę na jedną rzecz: od rozstania minęły zaledwie dwa tygodnie. To bardzo krótki czas, szczególnie jeśli wcześniej byłeś gotów "wskoczyć za nią w ogień". Nie musisz dziś wiedzieć, czy chcesz wrócić, ani zmuszać się do odczuwania tego, co czułeś przed tamtą rozmową. Uczucia nie wracają pod presją.

Myślę, że prośba o miesiąc ciszy nie jest błędem, jeśli rzeczywiście tego potrzebujesz. Z Twojego opisu wynika, że każda próba sprawdzania, „czy coś się jeszcze tli”, powodowała w Tobie dodatkowe zamknięcie i dystans. Czasem potrzebujemy przestrzeni nie po to, by zapomnieć o drugiej osobie, ale by usłyszeć własne emocje bez wpływu jej oczekiwań, lęku czy nadziei.

Nie traktowałabym jednak tego miesiąca jako testu ani ostatecznej decyzji. Raczej jako czas na obserwację siebie. Zamiast pytać: „Czy powinienem do niej wrócić?”, spróbuj zastanowić się: „Czy tęsknię za nią jako osobą, czy za tym, co mogło między nami być?”, „Czy nadal czuję zranienie?”, „Czy jestem w stanie ponownie zaufać?”.

Jeśli po pewnym czasie pojawi się w Tobie autentyczna ciekawość spotkania, a nie poczucie obowiązku czy strachu przed stratą, wtedy warto porozmawiać. Jeżeli natomiast wraz z upływem czasu będziesz czuł głównie ulgę i brak potrzeby kontaktu, to również będzie cenna odpowiedź.

Na tę chwilę nie widzę potrzeby, byś zmuszał się do częstych spotkań. Wygląda na to, że bardziej potrzebujesz spokoju niż działania. Daj sobie prawo do niewiedzy i do przeżycia tej sytuacji we własnym tempie. Czasami najważniejszych decyzji nie podejmuje się po dwóch tygodniach, lecz wtedy, gdy emocje trochę opadną i można usłyszeć własne serce wyraźniej.

Bądź dla siebie wyrozumiały. Niezależnie od tego, czy Wasze drogi jeszcze się połączą, czy nie, przechodzisz teraz przez proces, który wymaga czasu, a nie pośpiechu.

Pozdrawiam serdecznie, 
Justyna Hajzik 

Dobry wieczór,

Dziękujemy za wiadomość. Rozumiem, że może Pan być rozdarty między tęsknotą za bliskością, którą Pan poczuł, a rozczarowaniem po poznaniu informacji z przeszłości partnerki. Sądzę, że nie warto zmuszać się do odczuwania czegoś, co w tej chwili nie przychodzi naturalnie, ani traktować ciszy jako sposobu na sprawdzenie, czy tęsknota wróci....być może ten czas pozwoli Panu lepiej zrozumieć, czy chce Pan odbudować tę relację, czy raczej tęskni za tym, co mogło się między Państwem wydarzyć. Jeśli zdecyduje się Pan na rozmowę, warto szczerze powiedzieć partnerce o swoich wątpliwościach, nie dając jej obietnic, których nie jest Pan pewien. Wszystkiego dobrego. 

Z pozdrowieniami,
Agnieszka Włoszycka

Hej, nie powinniśmy oznaczać kogos za jego przeszłość. Jednak kesli to było dla ciebie za dużo to.miales prawo zakończy relacje. 

Jeśli chodzi o teraz. To wygląda na to że nie czujesz tego w 100%.

To nic złego że nie czujesz nic. Warto zwrocic uwage na cos takiego że nie ma "mistycznej miłości" (przecinanie drog itd.) Warto przegadać z byłą jak to widzi.

Dzień dobry

 Tutaj nie powinno chodzić o wywołanie tęsknoty u byłej partnerki, ale o poukładanie i spojrzenie na to z innej perspektywy. Stawiasz granice ale także dajesz jej jakąś nadzieję. Robisz analizy za i przeciw, ale czasu nie cofniemy a doświadczeń nie zmienimy. Piszesz o braku motywacji do walki. Nie wiem, jaka to była tajemnica, ale widzę, że straciła zaufanie w Twoich oczach. Ale popatrz na to z innej strony. Nie było jej łatwo mówić o swojej tajemnicy, liczyła się z możliwością odrzucenia i teraz pojawia się dylemat. Co jest mniej negatywne. Zatajenie tajemnicy, która możliwe że kiedyś by wyszła na jaw czy powiedzenie na tym etapie, co wiąże się bez wątpienia z wielką odwagą z jej strony. Według mnie jedynym wyjściem dla Was jest terapia par. tam jest miejsce, aby się temu przyjrzec i podjąć kierunek razem czy osobno. Pozdrawiam i życzę powodzenia. 

Dzień dobry. Dwa tygodnie po rozstaniu to bardzo krótki czas i nie musi Pan już teraz wiedzieć czy chce Pan wrócić do tej relacji. Skoro rozmowy powodowały jeszcze większe zamknięcie i presję, miesiąc bez kontaktu może być dobrym rozwiązaniem.

Warto wykorzystać ten czas nie po to, żeby „zatęsknić” ale żeby spokojnie sprawdzić, czy chce Pan tej relacji z własnej potrzeby, czy bardziej boi się Pan jej ostatecznej utraty. Po miesiącu można wrócić do rozmowy, jeśli oboje nadal będziecie tego chcieli.

Pozdrawiam,

Sylwia Skibińska