Wstecz

Jak poradzić sobie z emocjonalnie niedostępnym chłopakiem i brakiem wsparcia w związku?

kkk

Jak poradzić sobie z relacją w której chłopak jest emocjonalnie niedostępny? W momencie kiedy nasza relacja trwa juz rok a on dalej ze mną nie umie rozmawiać, o nic mnie nie pyta, poprostu nie znamy się. Mówi to co ja chce usłyszeć i nie jest dla mnie wsparciem.
Zdjęcie Benjamin Jurgasz

Benjamin Jurgasz

Psycholog
1 odpowiedź na forum

Oto kilka pytań, które mogą być użyteczne w obecnej sytuacji:

"Mimo że nasza relacja wygląda tak, jak wygląda - jakie są powody, dla których nadal w niej pozostaję?"

"Co musiałoby się wydarzyć, żeby nasza relacja stała się dla mnie bardziej satysfakcjonująca? Na ile widzę realną możliwość, że takie zmiany nastąpią?"

"Jakie rzeczy muszą być obecne w relacji (minimalnie), żeby było dla mnie warto ją utrzymywać?"

Mam nadzieję, że odpowiedzi na takie pytania przyniosą Pani/Panu kilka owocnych przemyśleń.

Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?

Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!

Zapytaj asystenta AI
Asystent AI - anonimowo, bez logowania
Masz podobny problem? Asystent AI odpowie od razu i podpowie, do jakiego specjalisty się zgłosić.

Zadaj to samo pytanie

Asystent AI nie zastępuje psychologa ani pomocy w nagłych wypadkach.

Osoby niedostępne emocjonalnie traktują relację powierzchownie, ponieważ głębszy kontakt budzi w nich lęk przed zranieniem lub utratą kontroli.

Powiedz mu bez oskarżeń, co czujesz. 

Zobacz, czy po tej rozmowie podejmie realny wysiłek, czy zadowoli się kolejnymi pustymi obietnicami.

Oceń związek taki, jaki jest teraz po roku, a nie taki, jaki mógłby być w teorii.

 

Zdjęcie Piotr Ziomber

Piotr Ziomber

Psycholog
984 odpowiedzi na forum

Dzień dobry

 

  Zastanawia mnie, jak wygląda Wasz związek, skoro nie komunikujecie się jako para. Domyślam się, że jest to dla Pani frustrujące. Tutaj należy postawić sobie pytanie, dlaczego on tak się zachowuje? Przyczyny mogą być co najmniej dwie. Pierwsza to taki ma wzorzec z domu, w jakim się wychował i zwyczajnie nie potrafi inaczej. Druga to ma problem z nazywaniem i okazywaniem uczuć. Pisze Pani, że się nie znacie.  Ja odwrócę pytanie. Co by się musiało wydarzyć, aby Pani spojrzała na niego inaczej i poczuła opiekę z jego strony. Rozmawiała Pani z nim o tym? Tłumaczyła mu, jak się czuje kiedy tak postępuje?  Mówienie o tym co Pani chce usłyszeć może świadczyć o braku własnego zdania, ale także o unikaniu konfrontacji werbalnej, o ile miałby inne zdanie. Czy Pani mu pozwala na to, aby z czymś się nie zgadzał? Oczywiście związek polega na partnerstwie, ale także na komunikowaniu się, czasami na wymianie zdań i rozbieżnych spojrzeń na dane sprawy. Proszę z nim o tym porozmawiać, zapytać o intencje. Ostatecznie możecie udać się na terapię dla par. Wszystkiego dobrego. 

Zdjęcie Karolina Maciejewicz

Karolina Maciejewicz

Psycholożka
60 odpowiedzi na forum

To może być bardzo wyczerpujące, szczególnie jeśli masz poczucie, że jesteście razem, ale tak naprawdę się nie znacie. Nie próbowałabym za wszelką cenę otworzyć go emocjonalnie. Możesz powiedzieć wprost, czego potrzebujesz: zainteresowania, rozmowy, szczerości i wsparcia. Potem obserwuj zachowanie, nie deklaracje.

 

Jeśli po roku nadal mówi to, co chcesz usłyszeć, ale niczego realnie nie zmienia, warto zadać sobie pytanie: czy akceptuję tę relację taką, jaka jest, czy czekam na partnera, którym on dopiero może kiedyś zostać?

Emocjonalnej dostępności drugiej osoby nie da się wypracować za nią.

Zdjęcie Maja Zarzycka

Maja Zarzycka

Psycholożka
66 odpowiedzi na forum

Dzień dobry.
To musi być bardzo trudna emocjonalnie sytuacja, szczególnie jeśli jesteście ze sobą już rok, a Pani nadal ma poczucie, że tak naprawdę nie może go poznać i nie czuje się przez niego poznawana. Rozumiem, że może być Pani już zmęczona tym, że próbuje nawiązać z nim kontakt, a mimo tego wciąż czuje między Wami dystans. Może warto na chwilę odłożyć pytanie „jak sprawić, żeby on się otworzył?” i bardziej wsłuchać się w siebie: jak Ja się czuję w tej relacji, czego Mi najbardziej brakuje i czego potrzebuje, żeby czuć się kochaną i bezpieczną. Czasem trudno samemu zrozumieć mechanizm działania swoich relacji, wtedy warto porozmawiać z psychologiem. Taka konsultacja może być bezpieczną przestrzenią, żeby spokojnie przyjrzeć się swoim potrzebom, emocjom i temu, czego naprawdę szuka się w relacji.
Pozdrawiam serdecznie,
Maja Zarzycka

NowośćTylko w aplikacji mobilnejTwoja sytuacja jest trochę inna?Opisz swoją sytuację na czacie w aplikacji TwójPsycholog, a specjalista odpowie do 24 godzin. Bez kamery i bez terminu, pakiety od 49 zł.Sprawdź, jak to działa

Być może warto na chwilę skupić się na tym, jak Pani czuje się w relacji, w której brakuje ciekawości, rozmowy i wsparcia. Zatrzymuje mnie, co dzieje się z Panią, kiedy próbuje Pani być bliżej, a po drugiej stronie nie pojawia się odpowiedź? I jakie są Pani potrzeby w relacji? 

Zdjęcie Jagoda Jek

Jagoda Jek

Psycholog
590 odpowiedzi na forum

Rok to już wystarczająco dużo czasu, żeby zauważyć, jak rzeczywiście wygląda Wasza relacja. Jeśli nadal masz poczucie, że partner Cię nie zna, nie jest ciekawy Twojego świata, nie potrafi z Tobą rozmawiać ani dawać Ci wsparcia, to problemem może nie być tylko jego „emocjonalna niedostępność”, ale po prostu niedopasowanie Waszych potrzeb. Warto powiedzieć mu bardzo konkretnie, czego Ci brakuje i jakiej zmiany oczekujesz, zamiast liczyć, że sam się tego domyśli. Potem zobacz przede wszystkim na jego zachowanie, a nie na zapewnienia. Jeśli mówi to, co chcesz usłyszeć, ale nic za tym nie idzie, sama rozmowa nie wystarczy. Związek nie powinien polegać na tym, że jedna osoba ciągle próbuje dostać od drugiej podstawową bliskość i zainteresowanie. ~ Jagoda Jek, psycholożka i seksuolożka

Zdjęcie Katarzyna Andrzejewska

Katarzyna Andrzejewska

Psycholog
10 odpowiedzi na forum

To może być bardzo trudne doświadczenie - być w związku od roku i jednocześnie mieć poczucie, że właściwie się nie znacie i brakuje Pani emocjonalnego wsparcia.

Trudno na podstawie krótkiego opisu ocenić, czy partner rzeczywiście jest „emocjonalnie niedostępny”, czy ma trudność z komunikowaniem emocji, czy po prostu jego sposób budowania relacji znacząco różni się od Pani potrzeb.

Warto przede wszystkim przyjrzeć się temu, czego Pani potrzebuje w bliskiej relacji i na ile obecny związek te potrzeby zaspokaja. Jeżeli mówi Pani, że on niewiele o Pani pyta, nie dzieli się sobą i nie jest dla Pani wsparciem, to są istotne informacje dotyczące jakości tej relacji.

Można o tym z nim spokojnie porozmawiać i zobaczyć, jak rozumie Pani potrzeby oraz czy sam widzi w tym obszar, nad którym chciałby pracować. Nie chodzi o to, żeby go zmieniać, tylko żeby lepiej zrozumieć, czy możecie spotkać się ze swoimi potrzebami w tej relacji.

Jeśli trudno jest Pani ocenić, czy problem leży w sposobie funkcjonowania partnera, czy w niedopasowaniu między Wami, pomocna może być konsultacja psychologiczna i przyjrzenie się konkretnym sytuacjom z tego związku.

Zdjęcie Sylwia Skibińska

Sylwia Skibińska

Psycholożka
599 odpowiedzi na forum

Dzień dobry, rozumiem, że brak bliskości emocjonalnej i wsparcia ze strony partnera może być dla Pani bardzo trudny. W zdrowej relacji ważne są wzajemne zainteresowanie, komunikacja i poczucie bezpieczeństwa. Warto spokojnie porozmawiać z partnerem o swoich potrzebach, wskazując konkretne sytuacje, w których brakuje Pani jego zaangażowania. Proszę również zwrócić uwagę nie tylko na jego słowa ale przede wszystkim na działania i gotowość do zmiany. Nie mamy wpływu na to czy druga osoba się zmieni ale mamy wpływ na własne granice i decyzje. Zachęcam również do zastanowienia się czy ta relacja daje Pani to, czego potrzebuje i czy oboje jesteście gotowi nad nią pracować. Pani potrzeby i emocje są równie ważne jak potrzeby partnera.

Pozdrawiam,

Sylwia Skibińska 

Zdjęcie Eliza Śliwińska

Eliza Śliwińska

Psycholożka
40 odpowiedzi na forum
W pierwszej kolejnosci ważna jez komunikacja. Rozmowa o pani odczuciach może dać parnerowi szansę na refleksje i podjęcie wspolnej pracy nad związkiem. Jednak jeśli pomimo szczerych i skutecznych komunikatów sytuacja się utrzymuje - maleje nadzieja i prawdopodobieństwo poorawy.
W takiej sytuacji zachęcałam do postawienia sobie pytań - Co dla mnie jest ważne w relacji partnerskiej? Jakie są moje potrzeby w związku i czy są one zaspokajane w tej relacji? Jak wobrażam sobie najlepszą - (idealną) relację? Jak wyobrażam sobie najgorszą (fatalną)? A jak chciałabym, aby realnie, wyglądał mój wspierający, bezpieczny związek? Dlaczego jestem w związku z kimś, kto nie kocha mnie w sposób w jaki chcę być kochana? 
Tworzenie relacji z osobą o takim stylu przywiązania może być krzywdzące dla osoby wrażliwej, potrzebującej bezpieczeństwa emocjonalnego w związku.
Decyzja o wyborze partnera i pozostawania w związku, który nie daje spełnienia emocjonalnego jest tym samym decyzją o ponoszeniu kosztów z tym związanych. 
NowośćTylko w aplikacji mobilnejTwoja sytuacja jest trochę inna?Opisz swoją sytuację na czacie w aplikacji TwójPsycholog, a specjalista odpowie do 24 godzin. Bez kamery i bez terminu, pakiety od 49 zł.Sprawdź, jak to działa

Dzień dobry. Bycie w takiej relacji musi być niezwykle samotnym i wyczerpującym doświadczeniem. Co może być powodem takiego zachowania partnera ? Osoby emocjonalnie niedostępne często mają głęboko zakorzenione mechanizmy obronne np. lęk przed zranieniem, przed oceną czy trudności z rozpoznawaniem własnych emocji. Sposób w jaki się zachowują może wynikać z zamodelowania ( proszę pomyśleć w jaki sposób zachowują sie rodzice partnera? ) a w szczególnści z osobowości, jaka się zbudowała na bazie doświadczeń.  Problem pojawia się wtedy, gdy po drugiej stronie nie ma gotowości do pracy nad sobą. 

Proszę też zadać sobie trudne pytanie : Na ile żyje Pani nadzieją na to, kim Pani Partner mógłby się dla Pani stać, gdyby się otworzył? Kochamy ludzi takimi, jakimi są teraz, a nie takimi, jakimi mogliby być po potencjalnej przemianie. Rok to wystarczająco dużo czasu, by zauważyć bazowe wzorce w związku. Jeśli po szczerzej i spokojnej rozmowie nie zobaczy Pani ze strony Partnera autentycznej chęci do nauki otwartości np. poprzez wspólną pracę, terapię własną czy po prostu realne próby słuchania, to może musi Pani rozważyć, czy jest gotowa spędzić kolejne lata w relacji, w której sytuacja będzie wyglądała tak jak teraz. 

Trzymam kciuki, wierzę, że jest szansa na zmianę ponieważ osobowość jest neuroplastyczna. 

Pozdrawiam ciepło

Edyta Tabor

Dzień dobry,

z pani opisu wynika, że w tej relacji brakuje pani przede wszystkim rozmowy, zainteresowania i poczucia wsparcia.

 

Warto spróbować powiedzieć partnerowi o tym bardzo konkretnie, bez oceniania jego intencji. Być może on inaczej rozumie bliskość albo ma trudność z rozmawianiem o emocjach, ale ważne jest to, jak Pani czuje się w tej relacji.

 

Może pani powiedzieć wprost, że potrzebuje więcej pytań z jego strony, rozmowy o tym, co pani przeżywa, oraz poczucia, że może się do niego zwrócić w trudniejszym momencie.

 

Warto też zwracać uwagę nie tylko na same deklaracje, ale na to, czy z czasem pojawiają się realne zmiany w sposobie, w jaki jesteście ze sobą.

 

Po roku relacji dobrze zadać sobie pytanie: czy ta relacja daje mi tyle bliskości i wsparcia, ile potrzebuję? Nie chodzi o to, żeby partner spełniał wszystkie oczekiwania, ale żeby obie strony miały przestrzeń do budowania więzi.

 

Pozdrawiam serdecznie

Stanisław Zych

Rozumiem, że po roku bycia w relacji, w której ciągle ma Pani poczucie jakbyście się nie znali i nie mogli się zbliżyć do siebie jest trudne i frustrujące.

Może to moment, w którym warto postawić pewne warunki, na ile chłopakowi zależy na Pani i na Waszej relacji, czy jest w stanie dostrzec problemy, które Pani opisuje i próbować coś zmieniać, przede wszystkim pracując nad pogłębieniem komunikacji I zaufania w związku. Mógłby w tym Wam pomóc terapeuta par, który wspólnie z Wami przyjrzy się trudnościom i spróbujecie wypracować większą otwartość w związku, ale też zrozumieć głębsze podłoże do tego, czemu tak trudno zaufać drugiej osobie. Jest to praca dość trudna, ale wymagająca wzajemnego zaangażowania, i z pewnością daje szansę na wzmocnienie relacji i jej pogłębienie.

Może być tak, że Pani chłopak, nie będzie chciał się na to zdecydować, z różnych powodów, często z lęku. Jednak da to Pani szansę, na odpowiedź, czy bycie w takim związku jest dla Pani wystarczające?

Nie są to łatwe decyzje, ale na pewno warto skupić sie bardziej na sobie, swoich odczuciach i potrzebach. 

Życzę wszystkiego dobrego, wiary, że zmiany są możliwe! Powdzenia

Zdjęcie Karolina Puchalska

Karolina Puchalska

Psycholog
9 odpowiedzi na forum

Hej, rozumiem, że taka sytuacja może być dla Ciebie frustrująca. W związku komunikacja ma naprawdę ogromne znaczenie, dlatego zastanawiam się, czy próbowałeś/aś już porozmawiać z chłopakiem o tym, czego potrzebujesz - np. większego zaangażowania, rozmów, wsparcia. 

Daj mu znać, co czujesz, bo być może on nie zdaje sobie sprawy, jak trudne jest to dla Ciebie.

Jeśli taka rozmowa nic nie zmieni, ale oboje będziecie chcieli nad tym popracować, to możecie udać się z takim tematem na terapię par lub konsultację psychologiczną. Pamiętaj tylko, że ostatecznie obie strony muszą chcieć poprawić relację. 

Trzymam kciuki!

To, co opisujesz, brzmi jak bardzo samotne i wyczerpujące doświadczenie. Sytuacja, w której po roku wspólnego bycia nadal czujesz, że się nie znacie, a odpowiedzi partnera służą jedynie zaspokojeniu Twoich oczekiwań, pokazuje ważną prawdę: znajdujecie się w układzie, w którym brakuje autentycznego spotkania.
 

Z perspektywy relacyjnej  przychodzi mi do głowy, że warto przyjrzeć się tej dynamice z kilku poziomów
(i ważne, żeby to przefiltrować przez siebie bo to tylko moje pierwsze wyczucie na podstawie skrawka wiedzy o Tobie i Was):


Mówienie tego, co chcesz usłyszeć, jako wycofanie: Kiedy ktoś odpowiada wymijająco lub mówi dokładnie to, co zdaniem drugiej strony ma zamknąć temat, w rzeczywistości chroni siebie przed ujawnieniem. To mechanizm obronny – partner wybiera bezpieczny konformizm zamiast zaryzykować pokazanie tego, kim naprawdę jest, ze swoimi trudnymi emocjami, odmiennościami czy ewentualnym konfliktem. W efekcie nie ma go w kontakcie.


Iluzja bliskości i wspólnie współtworzony „taniec”: Czas (rok) nie jest gwarantem głębi. Warto pamiętać, że pod spodem może kryć się np. neuroatypowość lub bardzo ważny aspekt relacyjny, w którym oboje – na nieświadomym poziomie – nie jesteście gotowi na prawdziwą bliskość i wolicie udawanie lub frustrację od ryzyka realnego zbliżenia. Taki utrwalony schemat może uniemożliwić zmianę bez wsparcia terapeutycznego, gdzie jedno z Was lub oboje zaczniecie stawiać zupełnie nowe kroki w tym znanym dotąd tańcu, ubiegając się o pierwszą bezpieczną praktykę wpierw w gabinecie.
 

Twoja sprawczość i granice: Zamiast zadawać sobie pytanie: „Jak go zmienić lub otworzyć?”, warto zadać sobie trudniejsze, ale bardziej uwalniające pytanie: „Co sprawia, że ja zostaję w miejscu, w którym moje fundamentalne potrzeby – bycia widzianą, poznawaną i wspieraną – są od roku ignorowane?”. Próba zmuszenia kogoś do emocjonalnej obecności zazwyczaj pogłębia jego wycofanie.
 

Zmiana w tej relacji nie nastąpi przez kolejne prośby o rozmowę, ale przez jasne nazwanie faktu: „Nie czuję, że się znamy, i nie chcę być w układzie, w którym słyszę tylko to, co wygodne. Potrzebuję prawdy i obecności”. Dopiero wtedy zobaczysz, czy Twój partner jest w stanie podjąć ryzyko i stanąć do realnego kontaktu, czy też wybierze pozostanie za swoją zasłoną.

NowośćTylko w aplikacji mobilnejTwoja sytuacja jest trochę inna?Opisz swoją sytuację na czacie w aplikacji TwójPsycholog, a specjalista odpowie do 24 godzin. Bez kamery i bez terminu, pakiety od 49 zł.Sprawdź, jak to działa

Materiały wspierające

Warto przeczytać

Sprawdź też

Ilustracja: Para jedzie razem na rowerze tandemie

Kryzys w związku – jak go przetrwać i odbudować relację?

Twój związek w kryzysie? To naturalny etap, który może wzmocnić relację. Poznaj sprawdzone strategie i porady ekspertów, by skutecznie przez niego przejść i odbudować więź. Czytaj dalej!