Samookaleczanie, świeże rany i lęk przed utratą chłopaka – co robić w kryzysie psychicznym?

Przykro mi, że jest Ci teraz tak trudno i czujesz się z tym sama. To, że nie dajesz już rady, nie oznacza, że jesteś słaba ani że zawiodłaś. Rozumiem, jak ważny jest dla Ciebie Twój chłopak, ale Ty sama również jesteś ważna i zasługujesz na pomoc. Nie zostawaj teraz sama z tym cierpieniem — spróbuj zwrócić się do zaufanej osoby dorosłej i powiedzieć jej wprost, jak bardzo jest Ci ciężko. Jeśli czujesz, że możesz zrobić sobie krzywdę, zadzwoń pod 112 lub poproś kogoś o natychmiastową pomoc. Możesz też zadzwonić pod 116 111 — telefon zaufania dla dzieci i młodzieży.

Dzień dobry,

Przede wszystkim dziękuję, że zdecydowała się Pani napisać o tym, co przeżywa. Z Pani wypowiedzi wyłania się obraz ogromnego cierpienia emocjonalnego, poczucia osamotnienia oraz trudności, z którymi bardzo ciężko jest mierzyć się bez odpowiedniego wsparcia.

Chciałbym podkreślić jedną bardzo ważną rzecz: Pani życie i bezpieczeństwo mają wartość niezależnie od tego, czy jest Pani w związku i jak zachowują się osoby z najbliższego otoczenia. Nie musi Pani zasługiwać na pomoc ani udowadniać nikomu, jak bardzo cierpi.

Rozumiem, że chłopak jest dla Pani niezwykle ważną osobą i stanowi istotne źródło wsparcia. Jednocześnie nie powinien być jedyną osobą, od której zależy Pani poczucie bezpieczeństwa. Zarówno Pani, jak i partner potrzebujecie wsparcia, które nie będzie opierało się wyłącznie na Waszej relacji.

To, że doświadcza Pani trudności związanych z samookaleczaniem, nie oznacza, że zawiodła Pani siebie lub bliskich. Takie zachowania mogą być związane z bardzo silnym napięciem psychicznym i trudnościami w regulacji emocji. Można jednak pracować nad innymi sposobami radzenia sobie z cierpieniem.

Najważniejsze w tej chwili jest Pani bezpieczeństwo. Ponieważ wspomina Pani o możliwości, że nie da już rady, bardzo proszę, aby nie pozostawała Pani teraz sama z tymi myślami. Warto jeszcze dzisiaj skontaktować się z zaufaną osobą dorosłą, psychologiem, lekarzem lub zgłosić się na najbliższy szpitalny oddział ratunkowy. Jeśli istnieje ryzyko, że w najbliższym czasie zrobi Pani sobie krzywdę, proszę zadzwonić pod numer 112.

Jeżeli rodzice nie reagują na Pani cierpienie, proszę poszukać wsparcia również poza rodziną — u psychologa szkolnego, pedagoga, zaufanego nauczyciela lub innej dorosłej osoby, która potraktuje Pani sytuację poważnie.

Nie musi Pani ukrywać swoich trudności przed chłopakiem, ale też nie musi Pani przechodzić przez nie wyłącznie z jego pomocą. Szczera rozmowa może być ważna, jednak odpowiedzialność za zapewnienie Pani bezpieczeństwa powinna zostać podzielona z osobami dorosłymi i specjalistami.

Zachęcam również do skorzystania z telefonu zaufania dla dzieci i młodzieży 116 111, dostępnego całodobowo.

Chciałbym, aby zapamiętała Pani jedno: nie musi Pani radzić sobie ze wszystkim samodzielnie. Zasługuje Pani na pomoc nie dlatego, że ktoś może Panią stracić, ale dlatego, że jest Pani ważna.

Proszę potraktować ten moment jako sygnał, że potrzebuje Pani realnego wsparcia już teraz, a nie jako kolejny sprawdzian własnej wytrzymałości.

Z wyrazami szacunku,

Kosma Pucek

Psycholog

W takich kryzysowych sytuacjach najważniejsze jest natychmiastowe szukanie profesjonalnej pomocy u psychologa lub pedagoga szkolnego. W Polsce możesz  zadzwonić pod bezpłatny, całodobowy Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży pod numerem 116 111.

dzień dobry, 

Bardzo mi przykro, że przeżywasz teraz tyle bólu i masz poczucie, że zostałaś z tym wszystkim sama. Dobrze, że napisałaś i szukasz pomocy.

Przeczytałam uważnie Twoją wiadomość i martwi mnie to, że piszesz o samookaleczeniach i o tym, że możesz nie dać już rady. 

Piszesz, że Twój chłopak jest dla Ciebie bardzo ważny. Rozumiem, że nie chcesz go zranić ani stracić. Ale chciałabym, żebyś wiedziała, że Twoje życie jest ważne również niezależnie od tego, czy jesteś w związku. I nie musisz radzić sobie z tym wszystkim tylko po to, żeby kogoś nie zawieść.

Bardzo ważne, żebyś teraz nie zostawała sama z tymi myślami. Jeśli rodzice nie reagują, spróbuj zwrócić się do innej zaufanej dorosłej osoby – kogoś z rodziny, psychologa szkolnego, pedagoga albo nauczyciela. Powiedz wprost: „Boję się, że mogę zrobić sobie krzywdę. Potrzebuję pomocy teraz”.

Jeżeli czujesz, że możesz sobie coś zrobić, zadzwoń pod 112 lub poproś kogoś, żeby zrobił to razem z Tobą. Możesz również zadzwonić pod 116 111, gdzie dzieci i młodzież mogą bezpłatnie porozmawiać z osobą, która potraktuje ich poważnie.

Nie musisz ukrywać tego, co przeżywasz, żeby chronić swojego chłopaka. Możesz mu powiedzieć, że jest Ci bardzo trudno, ale potrzebujesz też pomocy osoby dorosłej i specjalisty. On nie powinien być jedyną osobą odpowiedzialną za Twoje bezpieczeństwo.

Chciałabym przede wszystkim wiedzieć, czy jesteś teraz bezpieczna i czy ktoś może być przy Tobie.

pozdrawiam

Dzień dobry,

z Twoich słów wybrzmiewa wiele bólu, lęku i poczucia osamotnienia. Rozumiem, że bardzo zależy Ci na chłopaku i nie chcesz sprawiać mu cierpienia, jednak pamiętaj, że Twoje emocje i potrzeby są równie ważne. Nie musisz mierzyć się z tym wszystkim sama.

Niepokoi mnie szczególnie fragment, w którym piszesz, że inni mogą Cię stracić. Czy pojawiają się u Ciebie myśli samobójcze? Czy jesteś teraz bezpieczna?

Zachęcam Cię do poszukania wsparcia psychologicznego lub psychiatrycznego oraz rozmowy z zaufaną osobą. Możesz również skorzystać z bezpłatnej pomocy:

• 116 111 - telefon zaufania dla dzieci i młodzieży.
• 116 123 - wsparcie emocjonalne dla osób dorosłych.
• 800 70 2222 - Centrum Wsparcia dla osób w kryzysie psychicznym.
• 112 - w sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia.

Pamiętaj, że nie musisz być z tym sama. Zasługujesz na pomoc, zrozumienie i poczucie bezpieczeństwa. Sięgnięcie po wsparcie może być pierwszym krokiem do zmiany. 

Bardzo niepokoi mnie to, co Pani napisała, szczególnie słowa o tym, że jeśli straci Pani chłopaka, inni również stracą Panią. Mogą one wskazywać, że doświadcza Pani nie tylko silnego cierpienia, ale również myśli samobójczych. W takiej sytuacji najważniejsze jest teraz Pani bezpieczeństwo.

Wygląda na to, że chłopak jest dla Pani bardzo ważnym źródłem wsparcia. Jednocześnie obawia się Pani, że swoimi trudnościami go zrani lub obciąży. Chciałabym jednak podkreślić, że nie musi Pani ukrywać swojego cierpienia, aby chronić bliską osobę. Nie powinna też Pani pozostawać z nim sama ani opierać całego swojego bezpieczeństwa wyłącznie na jednej relacji.

Jeśli obecnie odczuwa Pani potrzebę zrobienia sobie krzywdy, proszę nie zostawać samej. Warto odsunąć od siebie przedmioty, którymi mogłaby się Pani zranić, i skontaktować się z kimś, kto może przy Pani być. Jeśli rodzice nie reagują, proszę zwrócić się do innej zaufanej osoby dorosłej, psychologa szkolnego lub lekarza. W przypadku zagrożenia życia należy zadzwonić pod numer 112 albo zgłosić się na SOR.