Dlugotrwale objawy depresji i natretne mysli samobojcze - do kogo sie zglosic: psycholog, psychoterapeuta czy psychiatra?

Dzień dobry, czasem depresja nie ma oczywistego przebiegu. Zazwyczaj wyobrażamy sobie, że osoba w depresji leży w łóżku, jest ciągle smutna, na nic nie ma siły itp. Czasem depresja potrafi się ukryć pod codziennymi czynnościami, ale pojawiać się natłokiem myśli (w szczególności samobójczych, rezygnacyjnych, dotyczących rozpamiętywania przeszłości). To, że Pani tu napisała, świadczy o tym, że jest na tyle ciężko, że potrzebuje Pani pomocy. W takiej sytuacji najlepiej zgłosić się do psychiatry i/lub psychoterapeuty. Psychiatra, po rozmowie z Panią postawi diagnozę problemu, być może przepisze leki, które pomogą w podejmowaniu pracy nad zmianą w kierunku lepszego samopoczucia. Psychoterapeuta jest to specjalista z którym można pracować właśnie nad tą zmianą. Doskonale, że Pani już wie skąd mogą wynikać Pani trudności, jednak sama wiedza często nie wystarczy. Zazwyczaj nasze uporczywe myśli, emocje czy zachowania są podtrzymywane przez nasze przekonania, zachowania, myśli - takie zamknięte koło, które może być trudno samemu przerwać. Psychiatra i psychoterapeuta to są specjaliści, którzy najlepiej będą przygotowani do takiej pracy, jednakże nie wiem w jakiej jest Pani sytuacji - jakie są Pani możliwości finansowe, czy w Pani okolicy są dostępni wymienieni specjaliści. Jeśli na dany moment, z jakiegoś powodu nie może Pani skorzystać z ich pomocy, ale może Pani skorzystać z pomocy psychologa, to zachęcam do tego. Psycholog będzie wiedział jak Panią wesprzeć, przeprowadzi psychoedukację lecz raczej skupi się na doraźnym wsparciu, co nie zawsze pomoże rozwiązać głębszy problem, nie zawsze zadziała długoterminowo. 

Jeśli chodzi o nurty psychoterapeutyczne, to pewnie co specjalista, to opinia, jednakże najbardziej przebadanym nurtem z udowodnioną skutecznością jest psychoterapia poznawczo-behawioralna. Jednakże są osoby, które wolą i uważają za skuteczne też inne podejścia. Zachęcam do wyszukania informacji na temat różnych nurtów i porównania sobie który sposób prowadzenia terapii byłby dla Pani odpowiedni. Zachęcam również Panią, jeśli ma Pani taką możliwość, do zapisania się na psychoterapię i do psychiatry w ramach NFZ - kolejki mogą być bardzo długie, ale czytam, że Pani problem również trwa długo i w końcu kolejka się skończy i wtedy będzie Pani mogła zadecydować, czy terapia/lekarz są jeszcze potrzebni czy już znalazła Pani wsparcie gdzie indziej. Zachęcam też do zapoznania się z działaniem fundacji w Pani okolicy, które również mogą świadczyć darmowe konsultacje lub za niewielką opłatą.

Trzymam kciuki i życzę powodzenia!

Z pozdrowieniami 

Magdalena Dej

Dzień dobry. To naprawdę wspaniale, że jesteś gotowa szukać pomocy. Konsultacja z psychologiem, szczególnie z takim, z którym poczujesz się dobrze i bezpiecznie na pewno jest takim pierwszym krokiem. Do wygadania się o problemie, ale też do rozmowy o tym co dalej. Z drugiej strony jeśli jesteś gotowa do pracy i podjęcia psychoterapii, to psychoterapeuta też przez pierwsze 2-3 sesje robiąc wywiad, oceni czy terapia jest w tym przypadku dobrym pomysłem I wyznaczycie wspólnie cele.Po czasie, możliwe że sam zdecyduje czy wsparcie w postaci farmakoterapii jest również konieczne I poleci psychiatrę.Może nie jest to konkretna odpowiedź na Toje pytanie, bo to naprawdę zależy od Twoich potrzeb. Jednak czytając z czym się zmagasz, to docelowo polecałabym Ci psychoterapię poznawczo-behawioralną.O różnicy między nurtami możesz też doczytać w tej aplikacji. Pozdrawiam i trzymam kciuki.

Dzień dobry,

Dziękujemy za wiadomość. Myślę sobie, że to, że przez lata nauczyłaś się rozumieć swoje schematy i potrafisz zauważać, skąd mogą wynikać, jest ważnym zasobem. Rozumienie mechanizmu nie zawsze jednak wystarcza, żeby go zmienić... można doskonale wiedzieć, dlaczego coś się dzieje, a mimo to nie potrafić jeszcze zareagować inaczej. Sądzę,że właśnie nad tą zmianą można pracować w terapii.Przy tak nasilonych i częstych myślach samobójczych jak opisujesz nie ograniczałabym pomocy wyłącznie do psychoterapii. Warto umówić się również do psychiatry, żeby ocenił Twój stan i wspólnie z Tobą ustalił, czy potrzebne jest leczenie farmakologiczne. Psycholog może być pomocny diagnostycznie, natomiast jeśli chcesz pracować nad trwałą zmianą, ważna będzie regularna psychoterapia. Nie musisz też wybierać nurtu wyłącznie na podstawie tego, że dobrze rozumiesz swoje problemy... ważniejsze jest znalezienie terapeuty, który pomoże Ci przejść od „wiem, dlaczego tak mam” do „potrafię reagować inaczej”.

Przy myślach samobójczych, nawet jeśli nie masz zamiaru ich realizować, warto powiedzieć o nich wprost psychiatrze i terapeucie. Nie trzeba czekać na moment, w którym pojawi się plan czy zamiar, żeby potraktować je poważnie.

Proszę zadbaj o to, pisz też tutaj w razie potrzeby. 

Z pozdrowieniami,
Agnieszka Włoszycka

Dzień dobry. Przy myślach samobójczych obecnych niemal cały czas, nawet jeśli nie ma Pani obecnie zamiaru ani planu odebrania sobie życia, warto potraktować je poważnie. W Pani sytuacji rekomendowałabym konsultację zarówno z psychiatrą, jak i rozpoczęcie psychoterapii. Psychiatra może ocenić nasilenie objawów depresyjnych i ryzyko oraz sprawdzić czy wskazane jest leczenie farmakologiczne.

To, że dobrze rozumie Pani swoje schematy, a mimo tego trudno je zmienić jest bardzo istotną informacją. Sama świadomość przyczyn problemu nie zawsze prowadzi do zmiany. W terapii można pracować właśnie nad wprowadzaniem nowych sposobów reagowania. Warto rozważyć terapię poznawczo-behawioralną (CBT), a przy utrwalonych schematach również terapię schematów. Ostateczny wybór dobrze ustalić po pierwszych konsultacjach ze specjalistą.

Pozdrawiam,

Sylwia Skibińska 

Dzień dobry, 

7 lat doświadczania takich trudności to naprawdę długi czas, dlatego dobrze, że poszukuje Pani pomocy. 

Ze względu na opisywane objawy, szczególnie częste i natrętne myśli samobójcze, chciałabym zachęcić Panią do konsultacji z lekarzem psychiatrą, który będzie mógł dokładnie ocenić Pani stan i rozważyć wspólnie z Panią odpowiednie leczenie. Nawet jeśli obecnie nie ma Pani zamiaru i planu odebrania sobie życia, temat ten wymaga uwagi i troski. Ze względu na nasilenie objawów, warto umówić taką konsultację możliwie szybko. 

Równolegle warto rozpocząć kontakt z psychologiem lub psychoterapeutą. Nie musi Pani od razu wiedzieć, jaki nurt wybrać. Na pierwszych konsultacjach specjalista może lepiej poznać charakter trudności i wesprzeć Panią w znalezieniu odpowiedniej formy pomocy. Zwróciłabym szczególnie uwagę na to, by była to osoba mająca doświadczenie w pracy z osobami doświadczającymi natrętnych myśli samobójczych czy depresji. 

Moją uwagę zwróciła też opisana przez Panią duża świadomość własnych schematów i ich źródeł. To duży zasób i może być dobrym punktem wyjścia do pracy w psychoterapii. Jednocześnie samo rozumienie, skąd wynikają nasze reakcje, nie zawsze wystarcza, by móc je zmienić. Podczas psychoterapii nie tylko analizujemy własne trudności, ale możemy również przyglądać się towarzyszącym im emocjom, przeżywać je i stopniowo szukać oraz sprawdzać nowe sposoby reagowania. 

Jeśli przeszkodą byłaby kwestia finansów, może Pani również skorzystać z bezpłatnej pomocy w ramach NFZ lub poszukać miejsc w Pani regionie, które oferują bezpłatne lub niskopłatne konsultacje. 

Proszę też pamiętać, że gdyby myśli samobójcze nasiliły się, pojawiłby się plan i/lub zamiar ich realizacji lub czułaby Pani, że nie może zapewnić sobie bezpieczeństwa, można zgłosić się na SOR lub zadzwonić pod numer alarmowy 112. 

Życzę wszystkiego dobrego, 

Ula Markowska  
 

To, co opisujesz, zdecydowanie zasługuje na profesjonalną pomoc. I nie dlatego, że „jest z Tobą bardzo źle”, ale dlatego, że od 7 lat żyjesz z objawami depresyjnymi, a myśli samobójcze są na tyle częste i natrętne, że zajmują dużą część Twojej przestrzeni psychicznej. Przy takiej intensywności myśli samobójczych zachęcałabym Cię do dwóch rzeczy równolegle: konsultacji z psychiatrą oraz rozpoczęcia psychoterapii. Psychiatra może ocenić objawy depresyjne, charakter tych myśli i to, czy potrzebne jest również leczenie farmakologiczne. Psychoterapia natomiast daje przestrzeń do dłuższej pracy nad tym, co dzieje się w Twoim życiu i w Tobie. To, co napisałaś na końcu, wydaje mi się szczególnie ważne: Ty już bardzo dużo rozumiesz. Wiesz, skąd mogą pochodzić pewne schematy, potrafisz połączyć obecne trudności z doświadczeniami z dzieciństwa i dobrze siebie obserwujesz. A jednak samo rozumienie nie powoduje zmiany.

Nie szukałabym kolejnej terapii wyłącznie po to, żeby jeszcze dokładniej analizować przeszłość. Warto poszukać psychoterapeuty, z którym będziesz mogła pracować także nad tym, co dzieje się z Tobą teraz – w emocjach, w ciele, w relacjach i w konkretnych sytuacjach, w których uruchamia się znany Ci schemat. Tak pracujemy między innymi w   terapii Gestalt. Nie chodzi tylko o znalezienie odpowiedzi: „dlaczego taka jestem?”, ale również o zauważanie tego, co dzieje się ze mną w danym momencie, czego potrzebuję, co zatrzymuję, czego unikam i co sprawia, że mimo świadomości wciąż wybieram znany sposób reagowania. Z czasem pojawia się możliwość nie tylko rozumienia schematu, ale doświadczania i próbowania czegoś innego.

Nie powiedziałabym jednak, że jeden nurt jest „najlepszy” dla Ciebie bez poznania Cię. Ważniejsze od samej nazwy nurtu będzie znalezienie wykwalifikowanego psychoterapeuty, przy którym poczujesz wystarczająco dużo bezpieczeństwa, żeby mówić również o tych najbardziej natrętnych myślach.

I jeszcze jedna ważna rzecz: nawet jeśli obecnie nie masz zamiaru odebrać sobie życia i odbierasz te myśli jako pasywne, powiedz o nich wprost psychiatrze i psychoterapeucie. Jeśli kiedykolwiek zmienią się w zamiar, pojawi się plan albo poczujesz, że możesz zrobić sobie krzywdę, wtedy potrzebna jest pomoc natychmiastowa, nie czekanie na kolejną sesję.

Z pozdrowieniami

Magdalena Ulatowska

Przy tak długiej historii obniżonego nastroju i myślach samobójczych obecnych praktycznie cały czas warto skorzystać zarówno z konsultacji psychiatrycznej, jak i psychoterapii. Psychiatra może ocenić, z czym dokładnie masz do czynienia i czy potrzebne jest leczenie farmakologiczne, a terapeuta pomoże pracować nad zmianą sposobu funkcjonowania. Z tego, co piszesz, nie potrzebujesz już kolejnej analizy tego, skąd wzięły się Twoje schematy, tylko przede wszystkim nauczenia się, co robić inaczej, kiedy się uruchamiają. Dlatego warto szukać terapeuty pracującego w nurcie nastawionym na konkretne umiejętności i zmianę zachowania, np. CBT albo DBT. Pomocne może być też podejście ACT przy uporczywych, niechcianych myślach, ponieważ celem nie jest walka z każdą myślą, tylko nauczenie się, jak nie pozwalać jej przejmować całej uwagi. I ważna rzecz: nawet jeśli nie planujesz samobójstwa, myśli obecne 24 godziny na dobę są powodem, żeby powiedzieć o nich psychiatrze dokładnie tak, jak napisałaś tutaj. Jeżeli pojawi się plan, zamiar albo poczujesz, że możesz stracić kontrolę, potrzebna jest pilna pomoc.
~ Jagoda Jek, psycholożka