Odpowiedz jako specjalista
WsteczJak znaleźć psychoterapeutę i psychiatrę do leczenia depresji i ADHD?
Od 6lat zmagam się z depresja i od miesiąca mam diagnozę adhd, które może być źródłem choroby. Prze te lata nie udało mi się trafić na dobrego specjalistę, adhd sama u siebie zauważyłam. Bardzo bym prosiła o polecenie mi psychiatry oraz terapeuty, który specjalizuje się w połączeniu tych zaburzeń. Przeszukałam cały internet i nadal mam wątpliwości co do lekarzy i terapeutów. Zależy mi żeby były to wizyty online i w miarę rozsądnej cenie. Bardzo proszę o pomoc
Anonimowy
Bożena Nagórska
Dzień dobry.
Szukanie właściwej pomocy po latach zmagań z diagnozą jest trudne. Warto poszukać specjalistów na platformach takich jak np. Twój Psycholog, filtrując ich pod kątem ADHD i nurtu poznawczo-behawioralnego.
Z pozdrowieniami
Bożena Nagórska
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Agnieszka Marciniec
Dzień dobry. Rozumiem, że po kilku latach nieskutecznego leczenia może Pani odczuwać dużą nieufność i obawiać się kolejnego rozczarowania. Diagnoza ADHD mogła przynieść częściowe wyjaśnienie dotychczasowych trudności, ale nie musi oznaczać, że jest ono jedyną przyczyną depresji. Nie znając konkretnych specjalistów ani Pani miejsca zamieszkania, trudno odpowiedzialnie polecić określoną osobę. Przy wyborze warto sprawdzić, czy psychiatra ma doświadczenie w diagnozowaniu i leczeniu ADHD u dorosłych oraz zaburzeń nastroju, a terapeuta ukończył całościowe szkolenie psychoterapeutyczne lub pozostaje w jego trakcie pod superwizją.
Magdalena Dawiec
Dzień dobry,
Przede wszystkim doceniam Pani determinację w szukaniu wsparcia. Diagnoza ADHD bardzo często rzuca zupełnie nowe światło na dotychczasowe trudności. W przypadku połączenia zaburzenia depresyjnego i ADHD wyjątkowo skuteczna jest terapia DBT (dialektyczno-behawioralna). Świetnie sprawdza się ona zarówno przy głębokim obniżeniu nastroju, jak i w pracy nad regulacją emocji, impulsywnością czy dysfunkcjami wykonawczymi, które często towarzyszą ADHD. Szukając wsparcia online, warto celować w specjalistów lub ośrodki deklarujące pracę w tym nurcie oraz w obszarze neuroatypowości u dorosłych. Oparcie się na odpowiednio dobranych narzędziach pracy terapeutycznej (o potwierdzonej skuteczności wynikami badań naukowych) naprawdę potrafi przynieść upragnioną ulgę i zmianę.
Trzymam kciuki za ten etap!
Magdalena Dawiec
Jagoda Jek
Dzień dobry, szukanie odpowiedniego specjalisty po latach nieskutecznego leczenia może być naprawdę trudne, szczególnie kiedy ma Pani poczucie, że wcześniej nikt nie połączył tych dwóch obszarów — ADHD i depresji.
Przy wyborze specjalisty warto zwrócić uwagę nie tylko na samo doświadczenie z ADHD, ale przede wszystkim na pracę z osobami dorosłymi, u których ADHD współwystępuje z obniżonym nastrojem, lękiem, trudnościami z regulacją emocji czy przewlekłym przeciążeniem. Sama diagnoza ADHD często jest dopiero początkiem — ważne jest nauczenie się funkcjonowania z tym sposobem działania mózgu.
Nie mogę polecić konkretnej osoby jako „najlepszego” specjalisty, bo dobór psychiatry czy terapeuty jest bardzo indywidualny. Mogę natomiast podpowiedzieć, żeby podczas pierwszego kontaktu zapytać wprost:
czy specjalista pracuje z dorosłymi z ADHD,
czy ma doświadczenie z depresją współwystępującą z ADHD,
jaki nurt terapii stosuje i jakie ma podejście do neuroatypowości.
Przykładowo, istnieją ośrodki prowadzące psychoterapię ADHD online, m.in. w nurcie CBT, z pracą nad organizacją, regulacją emocji i trudnościami wynikającymi z ADHD. Są też psychiatrzy przyjmujący online, którzy deklarują pracę z ADHD u dorosłych oraz współwystępującymi trudnościami, takimi jak depresja i lęk.
Warto też pamiętać, że przy wieloletniej depresji i ADHD często potrzebne jest podejście łączone — odpowiednio dobrana farmakoterapia oraz terapia ukierunkowana na konkretne trudności, a nie tylko pracę nad samym nastrojem.
Życzę Pani, żeby tym razem udało się trafić na osobę, która spojrzy na całość obrazu, a nie tylko na pojedyncze objawy.
~ Jagoda Jek, psycholożka i seksuolożka
Sylwia Skibińska
Dzień dobry.
Przy współwystępowaniu depresji i ADHD szukałabym psychiatry, który ma doświadczenie w leczeniu obu tych zaburzeń u osób dorosłych. Warto, aby spojrzał na Pani dotychczasowe leczenie całościowo, szczególnie jeśli wcześniejsze próby farmakoterapii nie przynosiły oczekiwanej poprawy.
Podobnie z psychoterapeutą, ważniejsze od samego nurtu będzie doświadczenie w pracy zarówno z ADHD jak i depresją. Terapia powinna uwzględniać nie tylko nastrój ale też m.in. trudności z organizacją, motywacją, przeciążeniem, regulacją emocji czy poczuciem własnej wartości.
Wiele osób prowadzi obecnie konsultacje online, więc nie ograniczałabym poszukiwań do miejsca zamieszkania. Przed zapisaniem się warto po prostu zapytać specjalistę czy pracuje z osobami z takim połączeniem trudności.
Pozdrawiam,
Sylwia Skibińska
Zobacz podobne
Czy ćwiczenie mózgu może usunąć zaburzenia funkcji poznawczych wywołane depresją?
Czy ćwiczenie mózgu (np. nauka języka, wykreślanki, czytanie książek) może usunąć zaburzenia funkcji poznawczych wywołane depresją? Czy może tylko leki i/lub psychoterapia może na to pomóc?
Czemu mam tiki nerwowe?
Czemu mam tiki nerwowe?
Leczona depresja-zmiana leków nie pomogła, a spowodowała większą niestabilność
Dzień dobry.
Od listopada 2022 roku mam zdiagnozowaną ciężką depresję i jestem leczona przez psychiatrę.
Niestety po ostatniej zmianie leków nie dość, że mam dalsze złe myśli i ataki płaczu, to jeszcze moi najbliżsi (mąż, córka) twierdzą, że stałam się jeszcze bardziej wybuchowa i wszystko mnie złości i denerwuje.
Monika
Dziewczyna od jakiegoś czasu źle się czuje. Rozstała się ze mną zupełnie nagle.
Witam,
Moja dziewczyna ma problem od jakiegoś czasu, mówi, że jest zagubiona, bezradna, ma niską samoocenę, czuje pustkę.
Nasz związek trwa 3 Lata, niecały miesiąc temu postanowiła, że rozstanie to dobry pomysł, bo skoro sama nie radzi sobie ze sobą to "tak będzie łatwiej" wcześnej nie dawała mi żadnych znaków
Przez to wszystko sam zaczynam wariować, bo nie wiem jak jej pomóc, a przede wszystkim jak mam to zrozumieć?
z jednej strony chce mieć ze mną kontakt, a z drugiej, że już nie jesteśmy parą, więc nie może tak to wyglądać.
Była już na pierwszej wizycie u Pani psycholog.
Najgorsze jest w tym wszystkim to coś, co mnie męczy.. Nie dała mi żadnego powodu, żeby jej w tym nie pomóc w końcu "na dobre i na złe" Czuję się, jakbym dostawał za każdym razem w twarz ,kiedy chce sie do niej zbliżyć.
Mam wrażenie, ze życie nie jest dla mnie. Mam narzeczonego, nasz ślub planowany jest na sierpień. Ja odsuwam wszystkie przygotowania.
Mam wrażenie, ze życie nie jest dla mnie. Mam narzeczonego, nasz ślub planowany jest na sierpień. Ja odsuwam wszystkie przygotowania. Wiem, że chcę z nim być i kocham go, ale nie potrafię podejmować żadnych decyzji związanych np, z ubieraniem się. Mój wybór sukni ślubnej wyglądał tak, że płakałam w przymierzalni, wychodziłam i uśmiechałam się. Nigdy nie zaakceptuję tego jak wyglądam, choć wszyscy mówią ze jestem piękna. Czasem mam lepszy czas, właśnie w takim czasie zrezygnowałam rok temu z rozpoczętej psychoterapii. Moje życie to jeden wielki chaos. Nie potrafię podejmować decyzji, całe życie miotam się i nie wiem co chce robić w życiu. Łapie różne prace. Zawsze byłam bardzo mądra ale w końcu nie poszłam na studia bo nie umiałam podjąć decyzji. Przerastają mnie najprostsze rzeczy. Jestem idealistka. Chciałabym żeby wszystko było perfekcyjne, ale nie potrafię ogarnąć wokół siebie najprostszych rzeczy jeśli chodzi o strefę fizyczna. Mam wrażenie ze co chwile jestem kimś innym, całe życie się do kogoś porównuje i próbuje żyć cudzym życiem, ponieważ moje jest tak okropne. Czasem staram się cieszyć małymi rzeczami i „jakoś” żyć, jak wszyscy, ale czasem już się po prostu nie da tłumić tego co jest we mnie. Jestem jednym wielkim chaosem i bałaganem bez pasji, zainteresowań, wykształcenia. Jedyne czego Zawsze wiedziałam w życiu ze chce to mieć rodzine, męża i dzieci. Ale jak mam to zrobić skoro nie potrafię nawet przygotować się do własnego ślubu? Jak mam zostać żona i mama, nie potrafiąc ogarnąć najprostszych rzeczy wokol siebie? Co przekaże swoim dzieciom w genach? To ze nic nie potrafię i wszystko mnie przerasta? Nie potrafię żyć. Życie nie jest dla mnie. Tyle razy próbowałam. Naprawdę, co chwile próbuje. Ale zawsze dostaje kopa w twarz. Kupiłam ładne okulary, złamałam je. Kupiłam kurtkę, zalałam ją woskiem. Mam wrażenie ze cały świat jest przeciwko mnie. Wydaje mi się ze jedyna opcja w której mogłabym żyć to domek w środku lasu, cisza, brak ludzi, brak bodźców, tylko spacery i nic więcej. Bo życie w społeczeństwie jest dla mnie czymś niemożliwym. Zaczęła się teraz wiosna, a ja chodze ze łzami w oczach patrząc na tych wszystkich ludzi w wiosennych płaszczykach, kamizelkach i adidasach. Ja chodze w starej zimowej kurtce, ponieważ nie umiem nic wokół siebie załatwić. Nie mam stylu, nie mam pasji, nie mam wykształcenia, nie mam życia. Co robić? Narzeczony zachęca mnie do pójścia do specjalisty. Chodziłam. Niby było fajnie ale życie wciąż było za ciężkie. Mam wrażenie ze jestem taka jedyna i nie jestem w stanie nic z tym zrobić. Mam 21 lat, a czuje się jak niemowlę potrzebujące nieustannej opieki i kogoś kto podejmowałby za mnie wszystkie decyzje życiowe…
