Lęk o zawał po nieudanej próbie włączenia Zoloftu – ucisk w klatce, pieczenie ręki i objawy somatyczne

Rozumiem, że po tak trudnych doświadczeniach z Zoloftem każdy nowy objaw wywołuje u Ciebie ogromny lęk. Przy lęku o zdrowie częste sprawdzanie ciała i szukanie zapewnień może przynosić chwilową ulgę, ale później nasila niepokój. Nie zakładaj jednak, że ucisk i pieczenie ramienia to wyłącznie somatyzacja. Badania sprzed dwóch tygodni nie wykluczają przyczyny nowych objawów. Jeśli dolegliwości nadal występują, szczególnie jeśli towarzyszy im ucisk w klatce piersiowej, duszność, zimne poty lub nudności, dzwoń pod 112. Nie musisz czuć się głupio, prosząc o pomoc. Równolegle warto pracować z terapeutką nad lękiem o zdrowie. Nie musisz też od razu wracać do leków. Możesz omówić z psychiatrą swoje doświadczenia z Zoloftem i inne możliwości leczenia. Masz prawo zadbać zarówno o zdrowie fizyczne, jak i psychiczne.

~ Jagoda Jek, psycholożka

Na najbliższej sesji opowiedz psychoterapeucie dokładnie o tej sytuacji. Przeanalizujcie lęk przed zawałem oraz traumę po Zoloftcie. 

Twoje ciało zapamiętało silny stres z okresu przyjmowania leku. Kiedy tylko poczujesz minimalne spięcie, mózg natychmiast interpretuje to jako stan zagrożenia życia.

Dzień dobry,
najlepiej przedyskutować tą sytuację z lekarzem prowadzącym/lekarzem psychiatrą i powiedzieć mu, że boi się Pani wracać do leków. To ważne, żeby Pani omówiła tą sytuację na terapii.  Zwykle terapeuta po rozmowie jest w stanie pokazać Pani mechanizm tego lęku oraz jego przyczyny. Jeśli jednak czuje Pani doraźnie sygnały świadczące o zagrożeniu życia polecam zadzwonić pod numer alarmowy, nie należy się samodiagnozować.
Pozdrawiam ciepło,
Maja Zarzycka

 Dzień dobry

 Nigdy nie lekceważymy objawów, które mogą być powiązane z przyjmowanymi lekami, ze względu na niepożądane skutku uboczne które powinny minąć, ale w tym przypadku byłbym ostrożniejszy i skonsultował to z lekarzem. I nie można tutaj zwlekać i czekać, aż objawy miną, ale lepiej dmuchać na zimne. Dlatego proszę udać się na SOR z lekiem, który Pani aktualnie przyjmuje i opowiedzieć o objawach, jakich Pani doświadcza. Wszystkiego dobrego.

Dzień dobry. Z tego, co Pani pisze, Pani serce było już dokładnie sprawdzone: wielokrotne EKG, badania krwi, echo i konsultacja kardiologiczna, a wyniki były w normie. U młodej osoby po takim pakiecie badań niebezpieczna choroba serca jest mało prawdopodobna, a ucisk, pieczenie i ból ramienia często pojawiają się przy napięciu mięśniowym i lęku. Nie jestem jednak w stanie z góry ocenić, co powoduje nowy objaw, więc nie powiem Pani, że na pewno nic się nie dzieje. Nowa dolegliwość, która utrzymuje się od dwóch dni, zasługuje na krótką ocenę lekarską, ale niekoniecznie na pogotowie. Rozsądnym krokiem jest umówienie się do lekarza rodzinnego lub teleporada i opisanie dokładnie tego, co Pani czuje. Dobrze byłoby poprosić lekarza, żeby razem z Panią ustalił, kiedy kolejne badania mają sens, a kiedy nie, oraz kiedy powinna Pani zgłosić się pilnie. Taki jasny plan zmniejsza potrzebę codziennego decydowania na nowo. W Pani opisie widać też mechanizm, który często utrwala lęk: obserwowanie ciała, szukanie potwierdzenia u lekarzy i w internecie. Na krótko przynosi ulgę, ale potem lęk wraca i jest coraz silniejszy, a każde kolejne badanie jest tylko chwilowym uspokojeniem. To dobry temat do pracy z terapeutką: o tym, jak zmniejszać sprawdzanie i szukanie zapewnień oraz jak znosić niepewność, bez konieczności całkowitej pewności. Warto jej powiedzieć dokładnie to, co Pani tu napisała, łącznie z tym, że wstydzi się Pani chodzić do lekarzy. Rozumiem też, że po Zoloft zostało Pani doświadczenie, które trudno zapomnieć. Skoro leczenie jest dla Pani trudne, nie musi Pani się na nie godzić, ale warto porozmawiać z psychiatrą o tym, co się wydarzyło i jakie są inne możliwości, bo początek leczenia często wygląda inaczej niż jego dalszy przebieg. Decyzja należy do Pani i terapeutki i nie musi być teraz ostateczna. Trzymam kciuki i życzę Pani spokoju.

Edyta Tabor

Hej, rozumiem, że po wcześniejszych doświadczeniach z Zoloftem możesz być szczególnie wyczulona na sygnały płynące z ciała i , że trudno Ci teraz odróżnić realne zagrożenie od lęku, który podpowiada najgorsze scenariusze. To wyczerpujące funkcjonować w ciągłym napięciu i potrzebować kolejnych potwierdzeń, że wszystko jest w porządku. Jednocześnie nie przypisywałabym automatycznie nowych dolegliwości somatyzacji, nawet jeśli wcześniejsze badania były prawidłowe. Jeśli ucisk i pieczenie ramienia nadal występują lub nawracają, skontaktuj się pilnie z lekarzem, a jeśli objawy występują teraz i towarzyszy im ból w klatce piersiowej, duszność, zimne poty, nudności lub osłabienie, zadzwoń pod 112 lub 999. Niezależnie od tego warto przyjrzeć się samemu mechanizmowi lęku: pojawia się doznanie, następnie myśl o zawale, wzrasta takze napięcie i zaczyna się obserwowanie ciała oraz szukanie zapewnień. To błędne koło można stopniowo przerwać w terapii, bez bagatelizowania sygnałów z organizmu. Nie musisz też przekonywać siebie do farmakoterapii na siłę. Możesz omówić z psychiatrą swoje doświadczenia po Zoloftcie i wspólnie poszukać rozwiązania, z którym będziesz czuła się bezpiecznie. 💙

Pozdrawiam Cie
Wiktoria, psycholog 💙

Dzień dobry. 

Rozumiem, że po doświadczeniach związanych z wprowadzaniem Zoloftu obecne doznania z ciała mogą bardzo szybko uruchamiać silny lęk i myśl, że dzieje się coś zagrażającego życiu. To, że dotychczasowe EKG, badania krwi, konsultacje lekarskie i echo serca były prawidłowe, jest ważną informacją, ale przez internet nie można przesądzić, że każdy kolejny objaw ma podłoże wyłącznie lękowe. Jeśli pojawi się silny lub narastający ucisk w klatce piersiowej, duszność, omdlenie, zimne poty, nudności albo ból promieniujący do ręki, szyi lub żuchwy, wymaga to pilnej oceny medycznej.

Jednocześnie w Pani opisie bardzo wyraźnie widać mechanizm, który może podtrzymywać lęk zdrowotny. Pojawia się doznanie z ciała, następnie myśl o zawale, intensywne obserwowanie organizmu, szukanie potwierdzenia, kolejne badania i chwilowa ulga po prawidłowym wyniku. Po pewnym czasie pojawia się kolejny sygnał z ciała i cały cykl zaczyna się od nowa. Lęk sam również może powodować realne objawy fizyczne, między innymi napięcie mięśni, ucisk w klatce, kołatanie serca czy ból, dlatego odczuwane objawy nie są wymyślone, nawet jeśli ich źródłem okazuje się układ nerwowy.

W terapii warto bardzo konkretnie pracować właśnie nad tym mechanizmem, czyli katastroficzną interpretacją doznań z ciała, ciągłym monitorowaniem organizmu, potrzebą upewniania się i uczeniem się tolerowania niepewności bez natychmiastowego sprawdzania. Pomocne może być również ustalenie z jednym lekarzem jasnych zasad, które objawy wymagają pilnej konsultacji, a które można obserwować bez kolejnych wizyt na SOR. Dzięki temu decyzji nie musi za każdym razem podejmować lęk.

Trudne doświadczenie z jednym lekiem nie oznacza też, że musi Pani obecnie wracać do farmakoterapii. Warto natomiast powiedzieć terapeucie dokładnie o tym, jak bardzo to doświadczenie wpłynęło na poczucie bezpieczeństwa i obecny sposób reagowania na sygnały z ciała. To może być bardzo ważny obszar dalszej pracy.

Pozdrawiam i życzę wszystkiego dobrego,

Monika Barcik, psycholog kliniczny.