Przerwanie terapii i poczucie winy po zakończeniu współpracy z psychoterapeutką – co najlepiej zrobić?

Witam!

Biorąc pod uwagę małą ilość szczegółów trudno jednoznacznie rozsądzić, co byłoby prawidłowym postępowaniem w tej sytuacji, kluczowe bowiem wydaje się, czy terapia została przerwana przez Pana, czy przez terapeutkę oraz, czy było to z nią omówione i czy była możliwość usłyszenia jej stanowiska w tej sprawie i jej spojrzenia na tę sytuację. Jeśli tak, to czy rzeczywiście była mowa o tym, że terapia kończy się ze względu na jakieś czynniki po Pana stronie?

W sytuacji zakończonej terapii rzeczywiście może pojawić się myśl, że wynikało to z powodu naszych trudności i że "przytłoczyło" to terapeutę lub, że to po naszej stronie stało się coś, co zniszczyło terapię. Każdy przypadek jednak jest indywidualny i powodów, dla których terapia się kończy może być wiele, zaś na zakończenie terapii zawsze warto porozmawiać ze swoim terapeutą lub terapeutką o tym, co stoi za decyzją o zakończeniu terapii z jej lub naszej strony i jaki jest stosunek specjalisty do tego. 

Jeśli więc zostało to omówione, warto zaufać terapeutce w to, co mówiła i jak odnosiła się do kwestii zakończenia, nie biorąc całej winy na siebie. Jeśli omówienie sprawy faktycznie wskazywało na jakieś czynniki po Pana stronie, (np. nietrzymanie się kontraktu, diagnoza, z którą terapeutka nie chce pracować), można potraktować to jako ważne wskazówki co do dalszego leczenia - czego w tym momencie może Pan potrzebować albo jaką trudność z zaangażowaniem w leczenie może Pan mieć, aby na przyszłość współpraca z psychoterapeutami była bardziej efektywna.

Jeśli zaś nie było okazji porozmawiać o tym z psychoterapeutką, może warto spróbować skontaktować się z nią i spróbować jednak poruszyć ten wątek, aby z nią wyklarować przyczyny zakończenia terapii.

W tej chwili warto się przede wszystkim refleksyjnie przyjrzeć temu, co stało się przy zakończeniu współpracy i co można z tego wyciągnąć jeśli chodzi o dalsze postępowanie w swojej terapii,a  jeśli nie jest to jasne, może spróbować ustalić to z terapeutką. 

Samo zakończenie terapii nie oznacza, że zawiniłeś. W terapii mogą pojawiać się trudne momenty, opór, złość, wycofanie czy wątpliwości i właśnie o takich rzeczach warto rozmawiać z terapeutą, zamiast traktować je jako własną porażkę. Jeśli masz poczucie, że przerwanie terapii było decyzją pod wpływem emocji albo zostało coś niedokończone, możesz skontaktować się z psychoterapeutką i powiedzieć jej wprost, że wracasz do tego z poczuciem winy. Możecie wtedy omówić, co doprowadziło do zakończenia. Jeżeli nie chcesz wracać do tej konkretnej terapeutki, warto rozważyć rozpoczęcie terapii z inną osobą. Ważniejsze od tego, kto ponosi winę, jest teraz zrozumienie, co sprawiło, że chciałeś terapię przerwać.
~ Jagoda Jek, psycholożka

Witam, jeśli ma pani/pani zaufanie do tej psychoterapeutki i dobrze sie pan/pani czuła. Warto wrócić i opowiedzieć szczerze co się dzieje to będzie ważny aspekt z którym się pan/pani zmaga, warto to przeduskutować i dać sobie szansę. 

Pozdrawiam serdecznie

AD_psycholog

Dzień dobry,

rozważała Pani powrót na psychoterapię? Może to być ta sama osoba lub inna. Przyczyn przerwania psychoterapii może być wiele, jednak jeśli Panią to martwi to warto się temu przyjrzeć.

Z pozdrowieniami

Magdalena Konopińska, psycholog

Dzień dobry, 

 Jeżeli przerwał Pan terapię, z której był Pan zadowolony i która Panu pomagała, a teraz ma Pan myśl, że może była to impulsywa decyzja, to myślę, że warto umówić się na spotkanie  z terapeutką żeby omówić to wspólnie. Często w trakcie trwania procesu terapeutycznego, pojawiają się momenty, które z jakiś powodów trudno wytrzymać i zdarza się wtedy, że pacjenci przerywają terapię, żeby nie musieć dotykać bolesnych tematów i nie doświadczać trudnych emocji.  Warto nie rezygnować wtedy z procesu z osobą do której ma się zaufanie, ale omawiać wspólnie to co się dzieje i co jest trudne. Często wytrzymanie i przejście przez taki czas daje w efekcie znaczny postęp w terapii. 

Jeśli jednak przerwał Pan terapię dlatego, że działo  się tam coś co Panu nie odpowiadało, stracił Pan z jakiegoś powodu zaufanie, zaczął Pan się czegoś bać i trudno było o tym porozmawiać lub miał Pan poczucie, że terapia się nie posuwa mimo zaangażowania z Pana strony, to czasem warto rozważyć zminę. Myślę jednak że zwykle, a na pewno w tym ostatnim przypadku, warto nie zrywać współpracy z dnia na dzień, ale spróbować przyjrzeć się całej sytuacji wspólnie z terapeutką, ewentualnie umówić się z kimś innym i zacząć od poszukania wspólnie odpowiedzi na pytanie, czy potrzebuje Pan nowego specjalisty, czy jednak lepsze dla Pana będzie pozostanie w dotychczasowym procesie, 

pozdrawiam serdecznie

Teresa Suchorska

Hej, a z czego wynikało zakończenie? 

Dlaczego uważasz że ze swojej winy i z problemów? Czy mieścici  spisany kontratak wlasnie na takie ewentualności?

Moze zacząć od nowa? Tutaj na stronie jest coś takiego jak dobór specjalisty moze warto skorzystać:)

Witam,

Dziękujemy za kontakt z nami. Zakończenie terapii może wiązać się z żalem i poczuciem winy, zwłaszcza gdy wiązało się z nią wiele nadziei. Zastanawiam się też co dokladnie oznacza stwierdzenie: przerwanie terapii? Czy to np. oficjalne zakończenie terapii, z podsumowaniem dotychczasowej współpracy i procesu przez terapeutkę? Czy raczej np. nie pójście na kolejną sesję i zerwanie kontaktu z terapeutką ? lub coś innego? 

Przerwanie terapii nie oznacza jednak, że ktoś zawiódł lub że jego trudności są nie do pokonania. Sądzę, że warto spokojnie przyjrzeć się temu, co doprowadziło do tej decyzji, bez obarczania siebie całą odpowiedzialnością. Czasem taka refleksja pomaga lepiej zrozumieć własne potrzeby i znaleźć formę pomocy, która np. będzie bardziej odpowiednia.Wszystkiego dobrego. 

Z pozdrowieniami,
Agnieszka Włoszycka

Witam

Jeżeli jest możliwość to warto wrócić i powiedzieć wprost, co się stało i dlaczego. Terapeuta to też człowiek i zdaje sobie sprawę z faktu gorszego dnia lub mechanizmów, które chcą przerwać proces. Najważniejsze to dobra komunikacja. A psychoterapia jest właśnie po to, aby się zmierzyć z problemami, a nie ich unikać. 

Witaj, 

Czy przerwanie terapii wyniknęło z Pana rezygnacji, czy z decyzji terapeutki ?
Jeśli samodzielnie przerwał Pan terapię zazwyczaj istnieje możliwość powrotu, poruszenia tego tematu podczas spotkania, znalezienie powodów lub mechanizmów, które mogły się za tym kryć. Może ustalenie nowego kontraktu ? Natomiast jeśli terapia została zakończona przez terapeutkę, refleksje, które mogą przychodzić do Pana mogą być krokiem do zmiany i podjęcia terapii z innym terapeutą. 

Dzień dobry,
jeśli ma Pan gotowość powrotu do pracy psychoterapeutycznej to zachęcam do umówienia wizyty u tej psychoterapeutki. Zapewniam, że takie sytuacje się zdarzają i zwykle są dużym krokiem naprzód. Terapeutka pomoże Panu w refleksji nad tym co się stało i dlaczego.
Pozdrawiam,
Maja Zarzycka

Dzień dobry. Sam fakt przerwania terapii nie oznacza, że coś Pan/Pani zrobił/a źle. Warto zastanowić się, co dokładnie sprawiło, że zdecydował/a się Pan/Pani ją zakończyć. Jeśli jest taka możliwość, dobrym krokiem będzie kontakt z terapeutką i rozmowa o tym, co się wydarzyło. Taka sytuacja sama w sobie może być ważnym tematem do pracy terapeutycznej.

Pozdrawiam,

Sylwia Skibińska 

Zachęcałabym do przyjrzenia się temu, co konkretnie sprawiło, że zdecydował się Pan przerwać terapię. Czy była to trudność w relacji z terapeutką, poczucie niezrozumienia, czy może pojawiły się emocje, z którymi trudno było Panu sobie poradzić?

Jeśli ma Pan taką możliwość, warto rozważyć rozmowę podsumowującą z dotychczasową terapeutką. Może ona pomóc lepiej zrozumieć to, co wydarzyło się między Państwem. Jeśli nie jest to możliwe, te doświadczenia mogą stać się ważnym tematem pracy z kolejnym terapeutą.

Samo przerwanie terapii nie oznacza porażki. Ważniejsze jest zrozumienie, co doprowadziło do tej decyzji i czego może się Pan z tego doświadczenia dowiedzieć o sobie i swoich potrzebach.